
Η νέα γενιά εργαζομένων φαίνεται να αλλάζει ριζικά τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται την επαγγελματική επιτυχία, καθώς όλο και περισσότεροι νέοι της Gen Z δεν θεωρούν πλέον την ανέλιξη σε διοικητικές θέσεις ως βασικό στόχο καριέρας.
Αντί για έναν τίτλο προϊσταμένου και περισσότερες αρμοδιότητες, πολλοί προτιμούν μεγαλύτερη ισορροπία ανάμεσα στην εργασία και την προσωπική ζωή, αποφεύγοντας το αυξημένο άγχος και τις απαιτήσεις που συνοδεύουν έναν ηγετικό ρόλο.
Η τάση αυτή προκαλεί προβληματισμό στις επιχειρήσεις, οι οποίες ήδη δυσκολεύονται να δημιουργήσουν τη νέα γενιά στελεχών.
Σύμφωνα με ειδικούς σε θέματα εργασιακής κουλτούρας, μόλις ένα μικρό ποσοστό των εργαζομένων της Gen Z δηλώνει ότι επιθυμεί να φτάσει σε ανώτερες διοικητικές θέσεις.
«Κοιτάζοντας την παγκόσμια έρευνα, μόλις το 6% περίπου της Gen Z θέλει να αναλάβει ρόλους ανώτερης διοίκησης και να γίνει αφεντικό.
Για τους οργανισμούς και τις δομές τους, αυτό αποτελεί ένα πολύ μεγάλο πρόβλημα», δήλωσε στο Euronews ο Tomasz Szklarski, διευθύνων σύμβουλος της Enpulse και ειδικός σε θέματα εργασιακής δέσμευσης.
Κατά τον ίδιο, ένας από τους βασικούς λόγους είναι η πίεση που συνοδεύει σήμερα τον ρόλο του μάνατζερ.
Οι υπεύθυνοι ομάδων καλούνται να πετύχουν επιχειρηματικούς στόχους, ενώ ταυτόχρονα πρέπει να διαχειρίζονται μεγαλύτερα τμήματα, να στηρίζουν τους εργαζομένους και να αντιμετωπίζουν καθημερινές προκλήσεις.
Σε πολλές εταιρείες μάλιστα, το μέγεθος των ομάδων που εποπτεύει ένας μάνατζερ έχει αυξηθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια.
Οι νέοι εργαζόμενοι βλέπουν πλέον πιο καθαρά το κόστος μιας διοικητικής θέσης και αναρωτιούνται αν οι αυξημένες ευθύνες ανταποκρίνονται στις προσωπικές τους προτεραιότητες.
Η Ευρώπη ενδέχεται να αντιμετωπίσει εντονότερα το πρόβλημα λόγω της γήρανσης του πληθυσμού και της μείωσης του διαθέσιμου εργατικού δυναμικού.
Παράλληλα, η εξάπλωση της τεχνητής νοημοσύνης δεν θεωρείται λύση στην έλλειψη ηγετικών στελεχών.
Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι η διοίκηση ανθρώπων απαιτεί δεξιότητες όπως η ενσυναίσθηση, η επικοινωνία, η παρακίνηση και η κατανόηση των ανθρώπινων αναγκών, στοιχεία που δύσκολα μπορούν να αντικατασταθούν από αλγορίθμους.
Οι επιχειρήσεις καλούνται πλέον να επαναπροσδιορίσουν τον τρόπο με τον οποίο προσελκύουν και εκπαιδεύουν τους μελλοντικούς ηγέτες τους.