Ένα τεράστιο κέντρο δεδομένων στη Γιούτα των ΗΠΑ έχει εγκριθεί, προκαλώντας έντονη ανησυχία για το περιβαλλοντικό αποτύπωμα που θα μπορούσε να έχει η λειτουργία του.

Η εγκατάσταση καταλαμβάνει έκταση μεγαλύτερη από 80 τετραγωνικά χιλιόμετρα, ενώ σύμφωνα με υπολογισμούς του καθηγητή Φυσικής Ρομπ Ντέιβις, το θερμικό φορτίο που θα παράγει μπορεί να φτάσει περίπου τα 16 γιγαβάτ.

Για να γίνει αντιληπτό το μέγεθος της θερμότητας, ο καθηγητής τη συγκρίνει με την ενέργεια που αντιστοιχεί περίπου σε 23 ατομικές βόμβες κάθε ημέρα.

Η συγκεκριμένη σύγκριση αφορά τη συνολική ποσότητα θερμικής ενέργειας που παράγεται σε διάστημα μίας ημέρας και όχι έκρηξη ή απότομη απελευθέρωση ενέργειας.

Έως και 9°C υψηλότερη θερμοκρασία

Το ζήτημα δεν περιορίζεται μόνο στην τεράστια κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας.

Σύμφωνα με τις σχετικές εκτιμήσεις, η λειτουργία μεγάλων κέντρων δεδομένων μπορεί να δημιουργήσει σημαντική τοπική θερμική επιβάρυνση, με τις θερμοκρασίες να αυξάνονται έως και 9 βαθμούς Κελσίου σε ακτίνα περίπου 10 χιλιομέτρων, ανάλογα με τις συνθήκες και τη λειτουργία των εγκαταστάσεων.

Η εξέλιξη αυτή προκαλεί ερωτήματα για τις επιπτώσεις που μπορεί να έχει η μαζική ανάπτυξη τέτοιων εγκαταστάσεων, ιδιαίτερα σε περιοχές που αντιμετωπίζουν ήδη υψηλές θερμοκρασίες και περιορισμένους φυσικούς πόρους.

Τεράστια κατανάλωση νερού

Ένα ακόμη μεγάλο ζήτημα αφορά το νερό που απαιτείται για την ψύξη των υπολογιστικών συστημάτων.

Τα σύγχρονα κέντρα δεδομένων φιλοξενούν τεράστιο αριθμό υπολογιστικών συστημάτων, τα οποία λειτουργούν συνεχώς και παράγουν μεγάλη ποσότητα θερμότητας. Για τον λόγο αυτό απαιτούνται προηγμένα συστήματα ψύξης.

Οι εκτιμήσεις για την παγκόσμια εξάπλωση τέτοιων εγκαταστάσεων δείχνουν ότι η κατανάλωση νερού αναμένεται να αυξηθεί δραματικά τα επόμενα χρόνια.

Μάλιστα, σύμφωνα με την εκτίμηση που συνοδεύει το συγκεκριμένο στοιχείο, μέχρι το 2030 η κατανάλωση νερού από τα κέντρα δεδομένων θα μπορούσε να φτάσει σε επίπεδα αντίστοιχα με την κατανάλωση νερού 1,3 δισεκατομμυρίων ανθρώπων.

Η συγκεκριμένη σύγκριση αφορά την ποσότητα νερού και όχι την πραγματική χρήση από ανθρώπους.

Η περίπτωση της Γιούτα αναδεικνύει έτσι ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που συνοδεύουν την ταχύτατη ανάπτυξη της τεχνητής νοημοσύνης και των υπολογιστικών συστημάτων: όσο αυξάνονται οι ανάγκες για υπολογιστική ισχύ, αυξάνονται παράλληλα οι απαιτήσεις σε ηλεκτρική ενέργεια, νερό και υποδομές ψύξης.