Κόσμος
Για περισσότερα από 20 χρόνια, ο Javier Pérez ζει μόνος σε μια μικρή ορεινή κοινότητα της Santiago-Pontones, στη σιέρα της Χαέν στην Ισπανία, σε υψόμετρο περίπου 1.200 μέτρων. Οι περισσότεροι κάτοικοι εγκατέλειψαν σταδιακά την περιοχή, όμως ο ίδιος επέλεξε να παραμείνει στο σπίτι της οικογένειάς του, συνεχίζοντας τον τρόπο ζωής που γνώρισε από παιδί.
Η ιστορία του παρουσιάστηκε στην εκπομπή «Comando Actualidad» της ισπανικής δημόσιας τηλεόρασης RTVE. Ο Javier υποδέχθηκε το τηλεοπτικό συνεργείο στο σπίτι του, στην πρώτη του εμφάνιση μπροστά σε κάμερα.
Η παραμονή του στην περιοχή, ωστόσο, δεν αποτελεί για τον ίδιο μια πρόσφατη επιλογή, αλλά συνέχεια μιας οικογενειακής παράδοσης που κρατά πολλές γενιές.
Από την οικογενειακή παράδοση στη μοναχική ζωή
Η οικογένεια του Javier έχει συνδεθεί με την περιοχή εδώ και αρκετές γενιές. Εκεί έζησαν ο παππούς και οι γονείς του και εκεί αποφάσισε να παραμείνει και ο ίδιος. Έχει έναν αδελφό που ζει στην πόλη, όμως δεν σκέφτεται να εγκαταλείψει το σπίτι του.
Θυμάται ότι παλαιότερα η περιοχή είχε περισσότερη ζωή, με καταστήματα και επαγγέλματα που σήμερα έχουν εξαφανιστεί. «Υποθέτω ότι ο κόσμος έφυγε επειδή δεν ζούσε άνετα», λέει, περιγράφοντας την αλλαγή που οδήγησε τους κατοίκους στην αποχώρηση.
Η καθημερινότητά του είναι άμεσα συνδεδεμένη με τη γη. Φροντίζει τον κήπο, έχει ζώα και διατηρεί κοτέτσι, ενώ στο σπίτι του, ηλικίας περισσότερων από 100 ετών, αποθηκεύει τρόφιμα από τη δική του παραγωγή.
Για τη θέρμανση χρησιμοποιεί ξυλόφουρνο, ενώ ηλεκτρικό ρεύμα διαθέτει χάρη σε ηλιακά πάνελ που εγκαταστάθηκαν από την κυβέρνηση της Ανδαλουσίας. Το νερό του προέρχεται επίσης από το φυσικό περιβάλλον. «Πίνω από το βουνό», αναφέρει χαρακτηριστικά.
Μια ζωή με ελάχιστες ανάγκες
Η αυτάρκεια αποτελεί βασικό στοιχείο της καθημερινότητάς του. Όπως εξηγεί, εδώ και χρόνια δεν αγοράζει πατάτες, λάδι ή μέλι, καθώς μεγάλο μέρος των προϊόντων που χρειάζεται προέρχεται από τη γη και το περιβάλλον γύρω από το σπίτι του.
«Χρειάζομαι λίγα χρήματα για να φάω», λέει, εξηγώντας ότι τα βασικά του έξοδα αφορούν κυρίως το πετρέλαιο κίνησης και τις επισκευές που χρειάζεται να κάνει.
Η απομόνωση, όμως, έχει και δύσκολες πλευρές. Ο Javier θυμάται ιδιαίτερα την κακοκαιρία Filomena, όταν έμεινε για 19 ημέρες χωρίς δυνατότητα επικοινωνίας με τον έξω κόσμο. «Είναι μια κόλαση, δεν μπορούσα να επικοινωνήσω με κανέναν», θυμάται.
Εκείνη την περίοδο, ένα ραδιόφωνο αποτέλεσε ουσιαστικά τη μοναδική του σύνδεση με όσα συνέβαιναν εκτός της κοινότητας. «Χάρη σε αυτό επιβίωσα», λέει.
Περίπου 1.800 ισπανικοί οικισμοί έχουν έναν μόνο κάτοικο
Η περίπτωση του Javier εντάσσεται σε ένα ευρύτερο φαινόμενο ερήμωσης της ισπανικής υπαίθρου. Σύμφωνα με τα στοιχεία του Ινστιτούτου Εθνικής Στατιστικής της Ισπανίας, περίπου 1.800 οικισμοί έχουν εγγεγραμμένο μόλις έναν κάτοικο.
Το μεγαλύτερο ποσοστό βρίσκεται στη βόρεια Ισπανία, με τη Γαλικία να συγκεντρώνει περίπου το 58% των οικισμών με έναν μόνο κάτοικο. Ακολουθούν η Αστούριας, η Καστίλη και Λεόν και η Αραγονία.
Ο Javier γνωρίζει ότι ο τρόπος ζωής του γίνεται ολοένα και πιο σπάνιος. «Οι άνθρωποι σαν εμένα είναι υπό εξαφάνιση», λέει. Παρά την απομόνωση και τις δυσκολίες, όμως, δεν δείχνει να θέλει να εγκαταλείψει το σπίτι όπου έζησαν οι προηγούμενες γενιές της οικογένειάς του. «Εδώ είναι μια χαρά να ζεις», καταλήγει.
