
Έναν άγνωστο μέχρι πρόσφατα κόσμο, κρυμμένο κάτω από την πυκνή βλάστηση του Αμαζονίου, φέρνει στο φως νέα επιστημονική έρευνα.
Οι αρχαιολόγοι εντόπισαν περισσότερα από 20.000 αρχαία χωματουργικά έργα που συνδέονται με τον πολιτισμό των Aquiry. Τα ευρήματα αποκαλύπτουν μια κοινωνία πολύ μεγαλύτερη και πιο οργανωμένη από ό,τι θεωρούσαν μέχρι σήμερα οι επιστήμονες.
Ο πολιτισμός των Aquiry αναπτύχθηκε στον νοτιοδυτικό Αμαζόνιο πριν από περίπου 2.000 χρόνια. Σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Nature, στο απόγειό του, μεταξύ 100 και 300 μ.Χ., η περιοχή ενδέχεται να φιλοξενούσε από 1,25 έως και 3 εκατομμύρια ανθρώπους.
Οι αρχαιολογικές κατασκευές είναι εντυπωσιακές. Περιλαμβάνουν τεράστιες τάφρους και αναχώματα που σχηματίζουν κύκλους, τετράγωνα, οκτάγωνα, ακόμη και πεντάγραμμα. Πιθανότατα χρησιμοποιούνταν ως τελετουργικοί ή πολιτικοί χώροι.
Η μέση έκτασή τους ήταν περίπου επτά στρέμματα, ενώ η μεγαλύτερη έφτανε σχεδόν τα 123 στρέμματα. Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι τάφροι είχαν βάθος σχεδόν πέντε μέτρων και πλάτος περίπου 13 μέτρων. Το εύρος των κατασκευών αποκαλύφθηκε χάρη στην τεχνολογία LiDAR.
Πρόκειται για εναέρια σάρωση με λέιζερ, η οποία μπορεί να αποκαλύψει το έδαφος κάτω από την πυκνή βλάστηση.
Μόνο σε ένα μικρό τμήμα της περιοχής εντοπίστηκαν 432 χωματουργικά έργα, εκ των οποίων τα 396 δεν είχαν καταγραφεί ποτέ στο παρελθόν.
Συνολικά, οι ερευνητές εκτιμούν ότι στην περιοχή των Aquiry μπορεί να υπήρχαν από 24.000 έως 30.000 τέτοιες κατασκευές. Οι Aquiry εμφανίστηκαν περίπου το 600 π.Χ. και αρχικά ζούσαν σε μικρότερους οικισμούς.
Καλλιεργούσαν καλαμπόκι, μανιόκα και κολοκύθες, ενώ αξιοποιούσαν συστηματικά τους φυσικούς πόρους της περιοχής.
Καθώς ο πληθυσμός αυξανόταν, επενέβαιναν όλο και περισσότερο στο τοπίο, δημιουργώντας ένα τεράστιο δίκτυο γεωμετρικών έργων.
Οι περισσότερες κατασκευές εγκαταλείφθηκαν μεταξύ 850 και 950 μ.Χ., σε μια περίοδο κατά την οποία παρατηρείται η παρακμή και άλλων προκολομβιανών κοινωνιών. Τα νέα ευρήματα αλλάζουν έτσι δραματικά την εικόνα του αρχαίου Αμαζονίου.
Πολύ πριν από την ευρωπαϊκή άφιξη, η περιοχή δεν ήταν μια αδιαπέραστη και σχεδόν ακατοίκητη ζούγκλα. Ήταν ένα σύνθετο ανθρωπογενές τοπίο, όπου εκατομμύρια άνθρωποι καλλιεργούσαν τη γη, οργάνωναν κοινότητες και κατασκεύαζαν τεράστια μνημεία.
Και πολλά από αυτά παρέμεναν κρυμμένα κάτω από τη βλάστηση μέχρι να τα αποκαλύψει η σύγχρονη τεχνολογία.