Για χρόνια μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, κάποιοι στρατιώτες συνέχισαν να πολεμούν, επειδή δεν πίστευαν ότι η σύγκρουση είχε ολοκληρωθεί.

Απομονωμένοι σε ζούγκλες, βουνά και απομακρυσμένα νησιά, παρέμειναν πιστοί στις διαταγές τους, θεωρώντας ότι οι ειδήσεις για την ειρήνη ήταν εχθρική παραπλάνηση.

Χαρακτηριστική περίπτωση ήταν ο Ιάπωνας αξιωματικός Χιρόο Ονόντα, ο οποίος συνέχισε να κρύβεται στις Φιλιππίνες για σχεδόν 30 χρόνια μετά το τέλος του πολέμου.

Πίστευε ότι η αποστολή του δεν είχε ολοκληρωθεί και παραδόθηκε μόλις το 1974, όταν ο πρώην διοικητής του ταξίδεψε προσωπικά για να τον απαλλάξει από τα καθήκοντά του.

Παρόμοιες ιστορίες καταγράφηκαν και με άλλους Ιάπωνες στρατιώτες, όπως ο Τερουό Νακαμούρα, ο οποίος εντοπίστηκε το 1974 στην Ινδονησία.

Οι περιπτώσεις αυτές δείχνουν πώς η απομόνωση, η στρατιωτική πειθαρχία και η δυσπιστία απέναντι στις πληροφορίες μπορούσαν να κρατήσουν ανθρώπους παγιδευμένους σε έναν πόλεμο που είχε τελειώσει δεκαετίες πριν.