Κόσμος
Ένα παιδί δύο ετών στην Ολλανδία υποβλήθηκε σε ευθανασία, σε μια περίπτωση που, σύμφωνα με την έκθεση της αρμόδιας Επιτροπής, αποτελεί την πρώτη καταγεγραμμένη παγκοσμίως για παιδί κάτω των 12 ετών που δεν ανήκει στη νεογνική ηλικία.
Οι λεπτομέρειες της υπόθεσης έγιναν γνωστές μέσα από την έκθεση της Επιτροπής για τις Αργοπορημένες Αμβλώσεις και τον Τερματισμό της Ζωής σε Νεογνά και Παιδιά.
Το παιδί είχε γεννηθεί πρόωρα, στις 26 εβδομάδες κύησης, και αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας.
Μεταξύ άλλων, υπέφερε από σοβαρή εγκεφαλική βλάβη, εγκεφαλική παράλυση και προβλήματα όρασης.
Παράλληλα, παρουσίαζε επιληπτικές κρίσεις που δεν ανταποκρίνονταν στη φαρμακευτική αγωγή. Προβλήματα υπήρχαν και στην αναπνοή του, καθώς στους πνεύμονές του υπήρχε βλέννα, γεγονός που επιβάρυνε σημαντικά την κατάστασή του.
Η απόφαση για την ευθανασία
Σύμφωνα με την έκθεση, ο γιατρός και οι γονείς του παιδιού αποφάσισαν να προχωρήσουν στον τερματισμό της ζωής του, αφού εκτιμήθηκε ότι ο πόνος του δεν μπορούσε να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά με τις διαθέσιμες θεραπείες.
Η διαδικασία εξετάστηκε στη συνέχεια από την αρμόδια Επιτροπή, η οποία κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο γιατρός ενήργησε με τη δέουσα επιμέλεια.
Στο πλαίσιο της διαδικασίας ζητήθηκε και δεύτερη ιατρική γνώμη. Οι πρώτοι ανεξάρτητοι γιατροί που συμβουλεύτηκαν διαπίστωσαν ότι το παιδί εκείνη τη στιγμή δεν υπέφερε συνεχώς από αφόρητο πόνο.
«Η επιληψία προκαλούσε μεγάλη ταλαιπωρία, αλλά οι επιληπτικές κρίσεις δεν ήταν συνεχείς. Το συμπέρασμά τους ήταν ότι εξακολουθούσαν να υπάρχουν λογικές εναλλακτικές λύσεις, όπως παρηγορητικές θεραπείες και άλλα φάρμακα που θα μπορούσαν ενδεχομένως να οδηγήσουν σε καλύτερο έλεγχο των επιληπτικών κρίσεων.»
Ωστόσο, ζητήθηκε νέα αξιολόγηση από άλλον γιατρό. Εκείνος έκρινε ότι η «αφόρητη ταλαιπωρία» του παιδιού ήταν «σαφώς ορατή» και ότι πληρούνταν οι προϋποθέσεις για την ευθανασία.
Η Επιτροπή υιοθέτησε την εκτίμηση αυτή, αναφέροντας ότι η κατάσταση του παιδιού ήταν εξαιρετικά σοβαρή και δεν υπήρχε προοπτική ουσιαστικής βελτίωσης.
Το πλαίσιο στην Ολλανδία
Η ευθανασία για παιδιά ηλικίας από ενός έως 12 ετών που βρίσκονται σε τελικό στάδιο ασθένειας είναι νόμιμη στην Ολλανδία τα τελευταία δύο χρόνια, υπό αυστηρές προϋποθέσεις.
Πριν από την αλλαγή του πλαισίου, η δυνατότητα ευθανασίας αφορούσε νεογνά και παιδιά άνω των 12 ετών.
Η ολλανδική νομοθεσία προβλέπει, μεταξύ άλλων, ότι το παιδί πρέπει να υποφέρει ανυπόφορα και να μην υπάρχει προοπτική ανάρρωσης. Παράλληλα, απαιτείται η συμμετοχή και η σύμφωνη γνώμη των γονέων, καθώς και δεύτερη ιατρική γνώμη.
Στην έκθεση επισημαίνεται ότι πριν από την τροποποίηση του πλαισίου δεν υπήρχε σαφής πολιτική για παιδιά ηλικίας από ενός έως 12 ετών, καθώς θεωρούνταν ότι δεν μπορούσαν να λάβουν τα ίδια αποφάσεις σχετικά με τον τερματισμό της ζωής τους.
Η συγκεκριμένη υπόθεση έρχεται έτσι να φωτίσει για πρώτη φορά στην πράξη την εφαρμογή του συγκεκριμένου πλαισίου σε παιδί τόσο μικρής ηλικίας, ενώ η αρμόδια Επιτροπή έκρινε ότι στην εξεταζόμενη περίπτωση τηρήθηκαν οι προβλεπόμενες διαδικασίες.
