
Το 1871, ο αγρότης Heurtin άφησε πέντε αγελάδες στο απομακρυσμένο νησί Άμστερνταμ, στον νότιο Ινδικό Ωκεανό. Από αυτά τα λίγα ζώα δημιουργήθηκε ένα κοπάδι χιλιάδων αγελάδων που κατάφερε να επιβιώσει για περισσότερο από έναν αιώνα σε ένα ιδιαίτερα δύσκολο περιβάλλον.
Το 2024, γενετική ανάλυση σε δείγματα που είχαν συλλεχθεί πριν από την εξαφάνιση του κοπαδιού αποκάλυψε νέα στοιχεία.
Η έρευνα έδειξε ότι οι αγελάδες δεν παρουσίασαν τον έντονο νανισμό που είχε υποστηριχθεί παλαιότερα, αλλά διατήρησαν το μέγεθός τους χάρη στη διαφορετική γενετική τους προέλευση.
Το DNA αποκάλυψε έναν συνδυασμό ευρωπαϊκών φυλών και ζεμπού, που τους έδωσε χαρακτηριστικά αντοχής σε κρύο, δυνατούς ανέμους και έλλειψη νερού.
Παρά την υψηλή ενδογαμία, περίπου 30%, το κοπάδι δεν εμφάνισε σοβαρά γενετικά προβλήματα, καθώς αναπτύχθηκε γρήγορα και διατήρησε σημαντική ποικιλότητα.
Τα τελευταία ζώα εξαλείφθηκαν το 2010, στο πλαίσιο οικολογικού προγράμματος προστασίας του νησιού. Η παρουσία τους απειλούσε ενδημικά είδη, όπως το άλμπατρος του Άμστερνταμ και το σπάνιο δέντρο Phylica arborea.
Η ιστορία τους αποτελεί ένα μοναδικό παράδειγμα προσαρμογής και γενετικής ανθεκτικότητας στη φύση.