Κόσμος
Το Palm Jumeirah στο Ντουμπάι αποτελεί ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα τεχνητής δημιουργίας νέας ξηράς στη θάλασσα. Η κατασκευή του ξεκίνησε το 2001 και για τη δημιουργία περίπου 5,6 τετραγωνικών χιλιομέτρων χρησιμοποιήθηκαν σχεδόν 100 εκατομμύρια κυβικά μέτρα άμμου και περίπου 7 εκατομμύρια τόνοι βράχων.
Η διαδικασία βασίστηκε σε μεγάλες βυθοκόρους, οι οποίες αντλούσαν άμμο από τον πυθμένα της θάλασσας και τη μετέφεραν στις προκαθορισμένες περιοχές. Σε πιο ρηχά σημεία χρησιμοποιήθηκε και η τεχνική «rainbowing», κατά την οποία άμμος και νερό εκτοξεύονταν υπό πίεση, δημιουργώντας ένα τόξο προς το σημείο όπου γινόταν η επιχωμάτωση.
Καθώς η νέα ξηρά άρχισε να διαμορφώνεται, οι μηχανικοί έπρεπε να εξασφαλίσουν ότι το χαρακτηριστικό σχήμα του φοίνικα θα κατασκευαζόταν με μεγάλη ακρίβεια. Για τον λόγο αυτό χρησιμοποιήθηκε το σύστημα Differential Global Positioning System (DGPS), που επέτρεπε την παρακολούθηση της θέσης και του ύψους της άμμου με ακρίβεια εκατοστού.
Το Palm Jumeirah αποτελείται από έναν κεντρικό κορμό, 17 «φυλλώματα» και έναν εξωτερικό ημισέληνο. Συνολικά, το έργο πρόσθεσε περίπου 70 χιλιόμετρα νέας ακτογραμμής στο Ντουμπάι.
Η δημιουργία της νέας ξηράς δεν ολοκληρώθηκε με την τοποθέτηση της άμμου. Το υλικό χρειάστηκε να συμπυκνωθεί και να σταθεροποιηθεί, ώστε να μπορεί να υποστηρίξει δρόμους, δίκτυα υποδομών και κτίρια χωρίς σημαντικές υποχωρήσεις.
Παράλληλα, ιδιαίτερη σημασία δόθηκε στην προστασία του τεχνητού νησιού από τα κύματα και τα θαλάσσια ρεύματα. Περίπου 7 εκατομμύρια τόνοι βράχων χρησιμοποιήθηκαν κυρίως για την κατασκευή του κυματοθραύστη, σημαντικό τμήμα του οποίου βρίσκεται κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας.
Ωστόσο, το Palm Jumeirah δεν αποτελεί έργο που ολοκληρώθηκε και στη συνέχεια εγκαταλείφθηκε. Οι τεχνητές ακτές επηρεάζονται συνεχώς από τη διάβρωση και τη μετακίνηση των ιζημάτων, με αποτέλεσμα να απαιτούνται εργασίες συντήρησης και αναπλήρωσης της άμμου.
Μεταξύ 2022 και 2023 πραγματοποιήθηκε πρόγραμμα αποκατάστασης σε περίπου 55 χιλιόμετρα παραλιών, ενώ χρησιμοποιήθηκαν περίπου 1,5 εκατομμύριο κυβικά μέτρα θαλάσσιας άμμου. Οι εργασίες είχαν ως στόχο την αντιμετώπιση της διάβρωσης και τη διατήρηση της μορφής και της λειτουργικότητας των ακτών.
Έτσι, ο εντυπωσιακός τεχνητός «φοίνικας» του Ντουμπάι αποτελεί στην πραγματικότητα ένα σύνθετο μηχανικό έργο, το οποίο συνδυάζει τεράστιες ποσότητες φυσικών υλικών, προηγμένα συστήματα γεωεντοπισμού και συνεχή παρακολούθηση και συντήρηση.
