Το επενδυτικό σχέδιο του Τζάρεντ Κούσνερ (Jared Kushner), γαμπρού του Ντόναλντ Τραμπ, στην Αλβανία -γνωστό ως project Zvërnec South Adriatic Development- βρίσκεται στο επίκεντρο έντονων συζητήσεων, εν μεσώ των χθεσινών ταραχών, καθώς ειναι ένα σχέδιο που αφορά άμεσα και την ελληνική εθνική μειονότητα στη βόρεια Ήπειρο.

Το project της εταιρείας του Κούσνερ, Affinity Partners, προβλέπει μια τεράστια τουριστική επένδυση δισεκατομμυρίων στην περιοχή Σβέρνετς (Zvërnec), βόρεια του Αυλώνα, με τη δημιουργία πολυτελών θερέτρων, χιλιάδων βιλών και ξενοδοχειακών μονάδων υψηλών προδιαγραφών.

Η οικονομική βιτρίνα

Η Αλβανία επιχειρεί να μετατραπεί από προορισμό χαμηλού κόστους σε «Μονακό των Βαλκανίων». Μια τέτοια επένδυση φέρνει κεφάλαια και διεθνή προβολή. Η δημιουργία του νέου αεροδρομίου στον Αυλώνα συνδέεται άμεσα με την ανάγκη εξυπηρέτησης αυτών των high-end τουριστών.

Το Σβέρνετς είναι μια περιοχή απαράμιλλης φυσικής ομορφιάς, που περιλαμβάνει προστατευόμενες λιμνοθάλασσες (Narta Lagoon) και οικοσυστήματα ενταγμένα σε διεθνείς συμβάσεις προστασίας. Η τσιμεντοποίηση και η μαζική παρουσία τουριστών απειλούν να καταστρέψουν ανεπανόρθωτα τον υδροβιότοπο.

Η αλβανική κυβέρνηση του Έντι Ράμα κατηγορείται από την αντιπολίτευση και περιβαλλοντικές οργανώσεις ότι άλλαξε πρόσφατα τον νόμο για τις προστατευόμενες περιοχές, φωτογραφικά, ώστε να επιτραπούν οι κατασκευές μεγάλης κλίμακας του Κούσνερ.

Πολλοί αναλυτές βλέπουν την παραχώρηση αυτών των «φιλέτων» ως μια προσπάθεια του Έντι Ράμα να αγοράσει πολιτική επιρροή και ασυλία στην Ουάσιγκτον, εξασφαλίζοντας ανοιχτά κανάλια με το περιβάλλον Τραμπ.

Ο Κίνδυνος υφαρπαγής των περιουσιών της ελληνικής μειονότητας

Εδώ εντοπίζεται η πιο σκοτεινή και επικίνδυνη πτυχή της τουριστικής «έκρηξης» στο «αλβανικό Μονακό» (Χειμάρρα, Δρυμάδες, Άγιοι Σαράντα, Εξαμίλια), η οποία επηρεάζει έμμεσα αλλά σαφέστατα και το ευρύτερο επενδυτικό κλίμα όπως αυτό του Σβέρνετς.

Αν και το Σβέρνετς γεωγραφικά βρίσκεται ελαφρώς βορειότερα από τα αμιγώς μειονοτικά χωριά της Χειμάρρας, η στρατηγική που εφαρμόζει το αλβανικό κράτος για την εξασφάλιση γης για τους «στρατηγικούς επενδυτές» είναι ενιαία και πλήττει βάναυσα τους Έλληνες γηγενείς.

Εδώ και τρεις δεκαετίες μετά την πτώση του κομμουνισμού, το αλβανικό κράτος αρνείται συστηματικά να δώσει νόμιμους τίτλους ιδιοκτησίας (ταπιά) στους Έλληνες της μειονότητας για τις πατρογονικές τους γαίες, με διάφορες γραφειοκρατικές προφάσεις.

Ο νόμος περί «στρατηγικών επενδύσεων» δίνει το δικαίωμα στο υπουργικό συμβούλιο να χαρακτηρίζει μια ιδιωτική επένδυση ως «στρατηγική» και, με πρόσχημα το δημόσιο συμφέρον, να απαλλοτριώνει ή να δημεύει περιουσίες πολιτών, παραχωρώντας τες σε μεγαλοεργολάβους (συχνά εγχώριους ολιγάρχες φίλους της κυβέρνησης).

Εκτάσεις που ανήκαν για γενιές σε ελληνικές οικογένειες ή στην Ορθόδοξη Εκκλησία της Αλβανίας, βαφτίζονται ξαφνικά «δημόσιες ή κρατικές εκτάσεις» επειδή οι ιδιοκτήτες δεν έχουν τους τελικούς τίτλους. Στη συνέχεια, το κράτος τις νοικιάζει για 99 χρόνια σε ξένους ή ντόπιους επενδυτές για ψίχουλα.

Η δικαστική και πολιτική δίωξη του Φρέντι Μπελέρη στη Χειμάρρα δεν ήταν μια απλή δικαστική διαμάχη, αλλά η κορυφή του παγόβουνου. Η Χειμάρρα αποτελεί το «φιλέτο» του αλβανικού «Μονακό». Η εκλογή ενός Έλληνα δημάρχου που θα είχε πρόσβαση στα κτηματολογικά έγγραφα και θα προστάτευε τις περιουσίες των Ελλήνων, αποτελούσε άμεσο κίνδυνο για τα σχέδια του Έντι Ράμα και των εκλεκτών του επενδυτών. Η εξουδετέρωση της ελληνικής ηγεσίας στην περιοχή ανοίγει τον δρόμο για ανεμπόδιστη υφαρπαγή γης.

Το project Zvërnec South Adriatic Development δεν είναι απλώς ένα τουριστικό θέρετρο. Για τον Κούσνερ είναι μια εξαιρετικά κερδοφόρα επένδυση με χαμηλό κόστος αγοράς γης.

Για τον Έντι Ράμα είναι ένα γεωπολιτικό «διαβατήριο» και μια ευκαιρία να πλουτίσουν οι εγχώριοι ολιγάρχες που θα αναλάβουν τις κατασκευές.

Για την Ελληνική Μειονότητα, αυτή η επιθετική ανάπτυξη αποτελεί τον μοχλό για τον οριστικό οικονομικό και πληθυσμιακό εκτοπισμό της από τα πατρογονικά της εδάφη. Όταν η γη αφαιρείται από τους νόμιμους κατόχους της για να εξυπηρετηθούν διεθνή κεφάλαια, η ανάπτυξη μετατρέπεται σε εργαλείο εθνοκάθαρσης με οικονομικά μέσα.