Σίγουρα πολλές και πιπεράτες λεπτομέρειες περιλαμβάνει η βιογραφία του καλλιτέχνη, Άντι Γουόρχολ, μέσα από τις οποίες γίνονται γνωστές ιστορίες για την εpωτική του ζωή.

Μπορεί η φήμη που τον συνόδευσε μέχρι το τέλος της ζωής του να τον ήθελε ασeξουαλικό στο βιβλίο ωστόσο με τίτλο Warhol by Blake Gopnik κάθε άλλο παρά αδιάφορος εμφανίζεται.

Όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά ο Γουόρχολ μια περίοδο της ζωής του συζούσε με έναν σύντροφο για 12 χρόνια παραπονούμενος σε φίλους του ότι «με πονάει τόσο ο κ@@@ος μου γιατί γνώρισα έναν τύπο και με “έσκισε”».

Στο βιβλίο μιλάει, επίσης, ένας πρώην εραστής του Γουόρχολ ο οποίος υποστηριζεί οτι ο μεγάλος εικαστικός ήταν «ειδικός στο στοματικό σeξ» και το «έκανε σαν τρελός».

Κατά την ίδια πηγή ο Άντι Γουόρχολ κάποτε πήρε «μαθήματα για σeξ» από μια φίλη του και τον ναυτικό εpαστή της προκειμένου να βελτιώσει τις ικανότητές του στο κρεβάτι.

Ο Γουόρχολ, όμως, λένε άλλες πηγές δεν είχε ποτέ καλές σeξουαλικές επιδόσεις με μια από τις κατακτήσεις του να τον χαρακτηρίζει «απρόσεκτο» και άλλον να υποστηρίζει ότι το σeξ μαζί του ήταν «σε μαθητικό επίπεδο».

Ο συγγραφέας του βιβλίου, Μπλέικ Γκόπνικ υποστηρίζει ότι ο λόγος που αυτή η πλευρά του Γουόρχολ παραμένει άγνωστη έχει να κάνει με το γεγονός ότι «υπάρχουν ακόμα υπολείμματα ομοφοβίας στον πολιτισμό μας».

Ο Άντριου Βαρχόλα, όπως ήταν το πραγματικό όνομα του Γουόρχολ, γεννήθηκε στο Πίτσμπουργκ από γονείς Σλοβάκους μετανάστες το 1929, σε μια περίοδο, δηλαδή, στην οποία το να είναι κανείς γκέι αποτελούσε ντροπή και όνειδος.

Έτσι χρειάστηκε να μετακομίσει στη Νέα Υόρκη το 1949 για να αρχίσει να εξερευνά την γκέι ταυτότητά του, υποστηρίζει ο συγγραφέας του βιβλίου.

Περιγράφει, μάλιστα, ένα πάρτι ομοφυλόφιλων στο Μανχάταν στο οποίο ο Γουόρχολ εμφανίστηκε με μια γιρλάντα στο λαιμό, ένδειξη ότι ήταν έτοιμος για ένα άγριο όpγιο.

Πρώτος στη λίστα των εραστών του Γουόρχολ φέρεται να ήταν ένας νεαρός καλλιτέχνης με το όνομα Τόμι Τζάκσον, ο οποιος ήταν τέσσερα χρόνια μικρότερος από τον άσημο τότε καλλιτέχνη.

Κατά το βιβλίο, όμως, το μεγάλο πάθος του Γουόρχολ ήταν ο συγγραφέας Τρούμαν Καπότε. Ο Γουόρχολ, γράφει ο Γκόπνικ, αρχικά του έστελνε κάρτες και τελικά έφτασε να τον ακολουθεί κατά πόδας προκαλώντας με τα συνεχή τηλεφωνήματά του την ενόχληση της μητέρας του συγγραφέα με τον οποίο τη δεκαετία του ’70 έγιναν, τελικά, φίλιοι.

Στις 900 σελίδες περιγράφεται και πώς ο Γουόρχολ έχασε την παρθενιά του από τον 20χρονο Κάρλτον Άλφρεντ Γουίλερς, τον οποίο είχε γνωρίσει σε βιβλιοθήκη.

Στον κατάλογο των εpαστών του Γουόρχολ ο συγγραφέας της αποκαλυπτικής αυτής βιογραφίας περιλαμβάνει ακόμα έναν καλλιτέχνη από το Ουισκόνσιν, έντεκα χρόνια νεώτερό του, και έναν art director τηλεοπτικών εκπομπών τον οποίο ο εκκεντρικός καλλιτέχνης επέλεξε «γιατί ήταν ψηλος, σκουρόχρωμος και από μια οικογένεια που είχε άλογα».

Ήταν τέτοιο το πάθος με το σeξ για τον Γουόρχολ ώστε για μια περίοδο είχε καθιερώσει κάποια στιγμή «μαθήματα σeξ» κάθε Τετάρτη στα οποία όταν ένας συνεργάτης του αρνήθηκε να λάβει μέρος, εκείνος έγινε έξαλλος.

Τη δεκαετία του ’60 ο Γουόρχολ νοσηλεύτηκε για κονδυλώματα σε νοσοκομείο ενώ δύο δεκαετίες αργότερα νοσηλεύτηκε για πρόβλημα στο ορθό, στοιχείο, που κατά τον συγγραφέα της βιογραφίας, έδειχνε ότι εξακολουθούσε να είναι σeξουαλικά ενεργός.

Ο Γουόρχολ, τελικά, περιγράφεται από τον συγγραφέα ως ένα άτομο «ρομαντικό που είχε επενδύσει στο να βρει μια αδελφή ψυχή και γι’ αυτό ήταν δυστυχισμένος όταν αυτό δεν γινόταν πραγματικότητα, όπως συνήθως συνέβαινε με τις σχέσεις του».

Ο ίδιος ο μεγάλος καλλιτέχνης μια εβδομάδα πριν τον θάνατό του, στις 22 Φεβρουρίου 1987, από επιπλοκές μετά από επέμβαση στη χολή, είχε δηλώσει: «η καρδιά μου πληγώθηκε αρκετές φορές».