
Η εμβληματική Βρετανίδα τραγουδίστρια Βέρα Λιν, το δημοφιλές τραγούδι της οποίας «We’ll meet again» ακούστηκε και πάλι κατά τη διάρκεια της καραντίνας εξαιτίας της πανδημίας του κορωνοϊού, πέθανε σε ηλικία 103 ετών.
Η Βέρα Λιν έγινε γνωστή κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, όταν η βασίλισσα Ελισάβετ δανείστηκε τον τίτλο του τραγουδιού της για να εμψυχώσει τα βρετανικά στρατεύματα και να εμφυσήσει την ελπίδα στους Βρετανούς, οι οποίοι ζούσαν σε εγκλεισμό. Η ίδια, λίγο πριν από τα 103α γενέθλιά της κι εν μέσω της επιδημίας του κορωνοϊού, προέτρεψε το βρετανικό λαό να αναζητήσει «την ίδια πνοή που είχε διαπεράσει τη Βρετανία στον πόλεμο».
Οι Βρετανοί είχαν τραγουδήσουν το κομμάτι της και στην 75η επέτειο της παράδοσης της ναζιστικής Γερμανίας, στις 8 Μαΐου του 1945. Με την ευκαιρία αυτή, το άλμπουμ «Vera Lynn 100» εκτοξεύθηκε στην 30ή θέση των βρετανικών τσαρτς, κάνοντας την «Dame Vera» την πιο ηλικιωμένη καλλιτέχνη που έχει πάρει θέση στο Top 40 στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Γεννημένη στις 20 Μαρτίου του 1917, η Βέρα Λιν ήταν επίσης γνωστή από τα τραγούδια «The White Cliffs of Dover», «There’ll Always Be An England» και «If Only I Had Wings», με τα οποία εμψύχωνε τους Βρετανούς κατά τη διάρκεια του ναζιστικού βομβαρδισμού. Ονομάστηκε «αρραβωνιαστικιά των ενόπλων δυνάμεων» και παρέμεινε σε ολόκληρη τη ζωή της στήριγμα των στρατιωτών, για τους οποίους τραγούδησε σε χώρες όπως η Αίγυπτος και η Ινδία, συχνά με κίνδυνο της ζωής της.
Το θρυλικό τραγούδι της «We’ll meet again»: