Η Ελένη Φουρέιρα κατά τη διάρκεια συνέντευξής της μίλησε για τα παιδικά της χρόνια στην Αλβανία και τόνισε πώς «φορούσαμε παπούτσια από τη λαϊκή ή ό,τι μας έδινε η Eκκλησία».

«Μείναμε λίγο με τη γιαγιά μου, κοντά στην Αυλώνα και φτιάξαμε το σπίτι μας εκεί», ανέφερε, περιγράφοντας το μικρό χωριό όπου έζησε τα πρώτα της χρόνια. Όπως είπε, δεν έχει επιστρέψει ακόμη, όμως θέλει να πάει με τον γιο της.

«Είναι ήρωες οι γονείς… όλοι αυτοί οι άνθρωποι οι μετανάστες. Κανένας δεν θέλει να φύγει από εκεί που είναι. Αναγκάζονται πολλές φορές οι άνθρωποι και δουλεύουν πολύ σκληρά και τίμια».

Μιλώντας για τη μητρότητα, η Ελένη Φουρέιρα είπε: «Όταν γίνεσαι γονιός, δεν υπολογίζεις τίποτα. Αν με ρωτήσεις, θα ’δινα τη ζωή μου για τον γιο μου. Χωρίς δεύτερη σκέψη».

Η άφιξη στην Αθήνα ήταν, όπως είπε, «σοκ».

«Κάποια πράγματα μου φάνηκαν τρομερά και δεν θα τα ξεχάσω ποτέ».

Για παράδειγμα, έφερε το ψωμί, λέγοντας πως το «ψωμί είχε διαφορετική γεύση. Δεν είχα ξαναφάει. Γιατί εμείς εκεί, φτιάχναμε εμείς το ψωμί. Η μαμά μου έφτιαχνε κάθε μέρα ψωμί στο σπίτι.

Εμπορίου ή από φούρνο ήταν κάτι τελείως διαφορετικό. Δεν είχα ξαναφάει στη ζωή μου. Κάθε μέρα έφτιαχνε το ψωμί η μαμά μου. Οπότε είχα συνηθίσει να τρώω το ίδιο ψωμί».

Στη συνέχεια, η Ελένη Φουρέιρα εξήγησε ότι από μικρή έκανε διάφορες δουλειές, όπως η διανομή φυλλαδίων, κάτι που δεν της άρεσε καθόλου.

«Φοβόμουνα πάρα πολύ που ήμουνα μόνη μου. Πιο πολύ μου άρεσε όταν δούλεψα σέρβις. Ήθελα να βοηθήσω, να συνεισφέρω στα απαραίτητα. Παπούτσια από τη λαϊκή ή από την εκκλησία, ό,τι μας δίνανε», είπε χαρακτηριστικά.

Τέλος, αναφέρθηκε στα σχόλια που δέχτηκε μετά τη γέννηση του παιδιού της για την εικόνα και το ντύσιμό της.

«Ακόμα και τώρα υπάρχουν. Είναι κακό να βάζουν τις γυναίκες σε μια κατάσταση επειδή έτσι θέλουν κάποιοι. Και το περίεργο είναι ότι αυτά τα σχόλια τα ακούς από γυναίκες. Είναι ο φόβος τους», κατέληξε.