
Με μια αιχμηρή ανάρτηση αποχαιρέτησε τον Γιώργο Μαζωνάκη ο πρώην μάνατζέρ του, Δημήτρης Χατζόπουλος, μετά την είδηση του θανάτου του δημοφιλούς τραγουδιστή.
Ο άνθρωπος που είχε συνεργαστεί στενά μαζί του για πολλά χρόνια αναφέρθηκε στο πένθος που ακολούθησε την απώλεια του τραγουδιστή, σημειώνοντας ότι επιλέγει σε αυτή τη φάση να κρατήσει στάση «βωβού πένθους».
Παράλληλα, στην ανάρτησή του αφήνει αιχμές για πρόσωπα που, όπως υποστηρίζει, είχαν διαχρονική ευθύνη απέναντι στον Γιώργο Μαζωνάκη, χωρίς ωστόσο να διευκρινίζει σε ποιους αναφέρεται.
«Δάκρυα κροκοδείλια κι αληθινά»
Ο Δημήτρης Χατζόπουλος κάνει λόγο για διαφορετικές μορφές πένθους, αναφέροντας ότι τις επόμενες ώρες θα υπάρξουν πολλές δημόσιες τοποθετήσεις, κυρίως μέσα από τα social media.
Στην ίδια ανάρτηση διαχωρίζει τις δημόσιες αντιδράσεις από το πένθος των ανθρώπων που αγάπησαν πραγματικά τον τραγουδιστή και τη μουσική του, σημειώνοντας ότι θα τον θρηνήσουν «σε πολλές γωνιές της Ελλάδας κι όπου υπάρχει Ελληνισμός».
Ιδιαίτερη αναφορά κάνει σε όσους χαρακτηρίζει «ενόχους», χωρίς όμως να κατονομάζει πρόσωπα ή να αποδίδει συγκεκριμένες πράξεις σε κάποιον.
«Θα κλάψουν και οι ένοχοι όχι τόσο υποκριτικά αλλά κυρίως λόγω της αξιακής τους ανεπάρκειας δεν έχουν συνείδηση για τη διαχρονική ευθύνη τους», γράφει χαρακτηριστικά.
«Θα μου επιτρέψετε σε αυτή τη φάση το βωβό πένθος»
Ο πρώην μάνατζερ του Γιώργου Μαζωνάκη κλείνει την ανάρτησή του αναφέροντας ότι προς το παρόν επιλέγει να μη μιλήσει περισσότερο, αφήνοντας ωστόσο ανοιχτό το ενδεχόμενο να επανέλθει.
Ολόκληρη η ανάρτηση του Δημήτρη Χατζόπουλου:
«Θα χυθούν πολλά δάκρυα κροκοδείλια κι αληθινά, τα πιο πολλά διαδικτυακά (το εύκολο), θα κάνουν όλοι το καθήκον τους κυρίως οι επονομαζόμενοι επώνυμοι και θα θρηνήσουν πραγματικά οι ανώνυμοι σε πολλές γωνιές της Ελλάδας κι όπου υπάρχει Ελληνισμός.
Θα κλάψουν και οι ένοχοι όχι τόσο υποκριτικά αλλά κυρίως λόγω της αξιακής τους ανεπάρκειας δεν έχουν συνείδηση για τη διαχρονική ευθύνη τους.
Θα μου επιτρέψετε σε αυτή τη φάση το βωβό πένθος. Κι αν θέλετε να πείσετε ακολουθήστε με. Τα ξαναλέμε».