Η Ασημίνα Ιγγλέζου, όπως είναι ήδη γνωστό υποβλήθηκε το πρωί του Σαββάτου 19 Σεπτεμβρίου σε χειρουργική επέμβαση στο ΚΑΤ για τον ακρωτηριασμό των ακροδαχτύλων τεσσάρων δαχτύλων, τέσσερις μήνες μετά τα σοβαρά κρυοπαγήματα που υπέστη στην επιστροφή από την κορυφή του Μακαλού.

Η κατάσταση της υγείας της περιγράφεται ως καλή, παραμένει υπό ιατρική παρακολούθηση και οι πόνοι στο χέρι αντιμετωπίζονται φαρμακευτικά.  

Η ζημιά είχε εντοπιστεί σε επτά δάχτυλα. Μετά από πολύμηνες θεραπείες σώθηκαν τα τρία. Το αριστερό χέρι διασώθηκε πλήρως· η μεγαλύτερη μάχη αφορούσε το δεξί.

Η ίδια το είχε πει ανοιχτά πριν μπει στο χειρουργείο: «Έπειτα από πολλές θεραπείες έχω καταφέρει να σώσω τρία από τα επτά δάχτυλα που έπαθαν ζημιά. Τελικά θα χρειαστεί να ακρωτηριαστούν τα ακροδάχτυλα τεσσάρων δαχτύλων. Το αριστερό μου χέρι έχει σωθεί πλήρως και πλέον η μεγαλύτερη μάχη αφορά το δεξί».

Το τίμημα ήρθε μετά την κορυφή, όχι πριν από αυτήν. Τον Μάιο του 2026 η Ιγγλέζου έγινε η πρώτη Ελληνίδα που έφτασε στην πέμπτη ψηλότερη κορυφή του κόσμου, στα 8.485 μέτρα, στα σύνορα Νεπάλ και Θιβέτ.

Η ανάβαση καταγράφηκε στις 9 Μαΐου. Στην κατάβαση, σε θερμοκρασίες που παγώνουν τον ιστό πριν προλάβει να αντιδράσει το σώμα, τα χέρια της Ασημίνας δεν άντεξαν στο υψόμετρο.

Η διαδρομή της αθλήτριας είναι πολύ μεγάλη και δεν ξεκίνησε από το Survivor, όσο κι αν εκεί συνδέθηκε το όνομά της με το ευρύ κοινό το 2021.

Η Ιγγλέζου κατάγεται από τη Λαμία, είναι μητέρα δύο παιδιών και μακροχρόνια αθλήτρια ορεινού τρεξίματος και μεγάλων αποστάσεων.

Ολοκλήρωσε ως η πρώτη Ελληνίδα τον Tor des Géants στις Άλπεις, περίπου 350 χιλιόμετρα σε έξι ημέρες.

Για εκείνη την εμπειρία είχε πει: «Έχω κάνει τον γύρο των γιγάντων στις Άλπεις. Τερμάτισα αλλά δεν ένιωθα τα πόδια μου από το κρύο για μήνες».

Το 2024 έτρεξε το Μονοπάτι των Ιμαλαΐων με τα πόδια σε 52 ημέρες, 6 ώρες και 23 λεπτά — επίδοση που καταγράφηκε ως παγκόσμιο ρεκόρ Guinness για γυναίκα στην ίδια διαδρομή.

Δεν πρόκειται λοιπόν για έναν τυχαίο επισκέπτη στα 8.000 μέτρα, αλλά για αθλήτρια που γνώριζε το κρύο και πάλι δεν όμως δεν γλίτωσε από έναν πολύ σοβαρό τραυματισμό.

Τα κρυοπαγήματα στα άκρα σε τέτοια υψόμετρα δεν «θεραπεύονται» με την θέληση. Οι γιατροί περιμένουν μήνες για να δουν ποιος ιστός ζει και ποιος έχει ήδη νεκρωθεί.

Όταν η αναμονή τελειώνει, κόβεται το νεκρό για να σωθεί το υπόλοιπο χέρι.

Η εισαγωγή στο ΚΑΤ είχε γίνει νωρίτερα για εξετάσεις και προετοιμασία. Μετά την επέμβαση παραμένει στο νοσοκομείο και τις επόμενες ημέρες.

Η αποκατάσταση θα είναι μακρά. Το αν θα συνεχίσει τους αγώνες με το ίδιο σθένος μένει να φανεί.