Good life
Ο χρόνος δεν αλλάζει ταχύτητα, όμως η αίσθηση που έχουμε γι’ αυτόν αλλάζει σημαντικά όσο περνούν τα χρόνια.
Έτσι, μια εβδομάδα μπορεί να μοιάζει ατελείωτη στην παιδική ηλικία, ενώ στην ενήλικη ζωή ολόκληροι μήνες και χρόνια φαίνεται να περνούν σχεδόν χωρίς να το καταλάβουμε.
Το φαινόμενο έχει απασχολήσει την ψυχολογία και τη νευροεπιστήμη, καθώς ο τρόπος με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε τον χρόνο συνδέεται σε μεγάλο βαθμό με τις εμπειρίες που βιώνουμε και τον τρόπο που ο εγκέφαλος τις καταγράφει στη μνήμη.
Στα παιδικά χρόνια, μεγάλο μέρος της καθημερινότητας αποτελείται από πρωτόγνωρες εμπειρίες. Το σχολείο, οι νέες παρέες, οι διακοπές, οι πρώτες δραστηριότητες και οι αλλαγές στην καθημερινότητα δημιουργούν συνεχώς καινούργιες αναμνήσεις.
Αυτό έχει ως αποτέλεσμα οι συγκεκριμένες περίοδοι να φαίνονται, όταν τις θυμόμαστε, πολύ μεγαλύτερες.
Όσο μεγαλώνουμε, η καθημερινότητα γίνεται πιο προβλέψιμη
Στην ενήλικη ζωή, αντίθετα, η καθημερινότητα συχνά αποκτά σταθερό μοτίβο. Εργασία, σπίτι, υποχρεώσεις και γνώριμες δραστηριότητες επαναλαμβάνονται από εβδομάδα σε εβδομάδα.
Όταν παρόμοιες ημέρες διαδέχονται η μία την άλλη, υπάρχουν λιγότερα γεγονότα που ξεχωρίζουν στη μνήμη. Έτσι, κοιτάζοντας πίσω μετά από αρκετό καιρό, μπορεί να έχουμε την εντύπωση ότι ένα μεγάλο χρονικό διάστημα πέρασε πολύ γρήγορα.
Ένας ακόμη παράγοντας που έχει προταθεί είναι η αναλογική σχέση του χρόνου με την ηλικία. Για ένα παιδί πέντε ετών, ένας χρόνος αποτελεί το 20% της μέχρι τότε ζωής του. Για έναν άνθρωπο 50 ετών, ο ίδιος χρόνος αντιστοιχεί μόλις στο 2%.
Αυτός είναι ένας από τους λόγους που η ίδια χρονική διάρκεια μπορεί να βιώνεται διαφορετικά σε διαφορετικές ηλικίες.
Οι νέες εμπειρίες μπορούν να κάνουν τον χρόνο να φαίνεται πιο «γεμάτος»
Αν και δεν υπάρχει τρόπος να αλλάξει η πραγματική διάρκεια μιας ημέρας, ο τρόπος με τον οποίο τη βιώνουμε μπορεί να επηρεαστεί από τις εμπειρίες μας.
Νέα χόμπι, ταξίδια, εκμάθηση μιας δεξιότητας, γνωριμία με καινούργιους ανθρώπους ή αλλαγές στην καθημερινότητα δημιουργούν περισσότερα διαφορετικά σημεία αναφοράς στη μνήμη.
Γι’ αυτό και μια περίοδος γεμάτη διαφορετικές εμπειρίες μπορεί να φαίνεται εκ των υστέρων μεγαλύτερη από μια αντίστοιχη περίοδο που πέρασε μέσα στην ίδια καθημερινή ρουτίνα.
Με άλλα λόγια, δεν είναι ο χρόνος που επιταχύνεται όσο μεγαλώνουμε, αλλά ο τρόπος με τον οποίο ο εγκέφαλος τον βιώνει και τον θυμάται.
