Good life
Η ιδέα μοιάζει βγαλμένη από ταινία καταστροφής: όλοι οι άνθρωποι του πλανήτη μετρούν αντίστροφα, πηδούν ταυτόχρονα και προσγειώνονται μαζί. Θα προκαλούσαν παγκόσμιο σεισμό; Θα άλλαζαν την τροχιά της Γης ή τη διάρκεια της ημέρας; Η σύντομη απάντηση είναι όχι. Για τον πλανήτη, ακόμη και ολόκληρη η ανθρωπότητα είναι σχεδόν αμελητέα.
Ο παγκόσμιος πληθυσμός ξεπέρασε τα οκτώ δισεκατομμύρια το 2022 και υπολογιζόταν σε περίπου 8,2 δισεκατομμύρια το 2024, σύμφωνα με τα Ηνωμένα Έθνη. Αν θεωρήσουμε ένα μέσο σωματικό βάρος περίπου 60–65 κιλών, η συνολική μάζα της ανθρωπότητας θα ήταν γύρω στα 500 δισεκατομμύρια κιλά.
Ο αριθμός ακούγεται τεράστιος, αλλά η μάζα της Γης είναι περίπου 5,97 επί 10 στην 24η δύναμη κιλά, όπως καταγράφει η NASA. Με άλλα λόγια, ο πλανήτης είναι περίπου δέκα τρισεκατομμύρια φορές βαρύτερος από όλους τους ανθρώπους μαζί.
Αν όλη η ανθρωπότητα συγκεντρωνόταν σε ένα σημείο και πηδούσε περίπου 30 εκατοστά, η αρχή διατήρησης της ορμής θα υποχρέωνε τη Γη να κινηθεί στιγμιαία προς την αντίθετη κατεύθυνση. Η μετατόπιση, όμως, θα ήταν της τάξης μερικών εκατομμυριοστών του δισεκατομμυριοστού του μέτρου – πολύ μικρότερη από το μέγεθος ενός ατόμου. Μόλις οι άνθρωποι προσγειώνονταν, το σύστημα θα επέστρεφε ουσιαστικά στην προηγούμενη κατάστασή του.
Η πρόσκρουση θα απελευθέρωνε σημαντική συνολική ενέργεια, αλλά δεν θα μετατρεπόταν ολόκληρη σε σεισμικά κύματα. Μεγάλο μέρος της θα απορροφούνταν από τα παπούτσια, τα σώματα, το έδαφος, τον θόρυβο και τη θερμότητα. Εάν οι άνθρωποι βρίσκονταν διασκορπισμένοι σε ολόκληρη τη Γη, οι δυνάμεις θα ασκούνταν σε διαφορετικές κατευθύνσεις και θα αλληλοεξουδετερώνονταν σε μεγάλο βαθμό. Πιθανότατα, ευαίσθητα σεισμολογικά όργανα θα κατέγραφαν τοπικούς κραδασμούς, αλλά όχι έναν καταστροφικό παγκόσμιο σεισμό.
Ούτε η τροχιά του πλανήτη γύρω από τον Ήλιο θα άλλαζε. Όλοι οι άνθρωποι αποτελούν ήδη μέρος της συνολικής μάζας της Γης και η κίνησή τους είναι εσωτερική ως προς το σύστημα Γη–άνθρωποι. Είναι σαν κάποιος να πηδά μέσα σε ένα ακίνητο πλοίο: το πλοίο αντιδρά ελάχιστα, αλλά ολόκληρο το σύστημα δεν εκτοξεύεται προς μια νέα κατεύθυνση.
Το πραγματικό πρόβλημα θα εμφανιζόταν πριν από το άλμα. Η συγκέντρωση δισεκατομμυρίων ανθρώπων στο ίδιο μέρος θα απαιτούσε τεράστια έκταση, νερό, τροφή, μεταφορές και υποδομές. Ο συνωστισμός, η θερμότητα και η επιστροφή όλων στα σπίτια τους θα προκαλούσαν ασύγκριτα μεγαλύτερη αναστάτωση από την ίδια την προσγείωση.
Η Γη, λοιπόν, σχεδόν δεν θα καταλάβαινε τίποτα.
Η ανθρωπότητα, αντίθετα, θα αντιμετώπιζε το μεγαλύτερο κυκλοφοριακό και οργανωτικό χάος στην ιστορία της.
