Κι όμως, η φέτα εκτός από ένα από τα πιο γνωστά ελληνικά προϊόντα είναι και το αρχαιότερο τυρί στον κόσμο.

Αν νομίζεις πως ο Κύκλωπας της Οδύσσειας ήταν απλώς ένα μονόφθαλμο τέρας που έτρωγε ναύτες για πρωινό, ξανασκέψου το. Ο Όμηρος περιγράφει τον Πολύφημο να αρμέγει κατσίκες και πρόβατα, να πήζει το γάλα, να φυλάει το τυρί σε ψάθινα κοφίνια και να διαχωρίζει προβατάκια ανά ηλικία σαν να ’χει CRM σύστημα στη σπηλιά.

Κι όλο αυτό, 800 π.Χ. περίπου.

«Μισό απ’ το γάλα το άσπρο βάλθηκε να πήξει, κι όπως το μάζωξε, το απίθωσε στα τυροβόλια μέσα…»
— Όμηρος, Οδύσσεια (μεταφρ. Καζαντζάκης-Κακριδής)

Αν και ο όρος “φέτα” είναι ιταλικής προέλευσης (fetta = φέτα), η παρασκευή του τυριού σε άλμη από αιγοπρόβειο γάλα έχει ιστορία που πάει… πίσω όσο και τα επικά έπη. Στους αιώνες που πέρασαν, η συνταγή έμεινε σχεδόν αναλλοίωτη – αλμυρή, λευκή, κρεμώδης και καθαρά ελληνική. Και μην ακούς για άλλα τυριά. Η φέτα έχει Π.Ο.Π. (Προστατευόμενη Ονομασία Προέλευσης), και από το 2005 μόνο το ελληνικό προϊόν μπορεί να φέρει το όνομα.

Τεχνικά, άλλα τυριά μπορεί να έχουν εμφανιστεί νωρίτερα (βλ. Αίγυπτος). ΑΛΛΑ – και κρατήσου – ποιο τυρί συνεχίζει να παρασκευάζεται με τον ίδιο τρόπο, εδώ και 2.500+ χρόνια, στο ίδιο μέρος;

Μόνο η φέτα.