Ένας θρύλος της μουσικής, συγκεκριμένα το πιο διάσημο μουσικό τηλεοπτικό κανάλι, πλησιάζει στο τέλος του.

Ήταν μεσάνυχτα 1ης Αυγούστου του 1981 όταν βγήκε για πρώτη φορά στον αέρα το MTV, το κανάλι που έμελλε να φέρει επανάσταση στη διεθνή μουσική – τηλεοπτική πραγματικότητα αλλά και στην ευρύτερη ποπ κουλτούρα.

Σήμερα, 44 χρόνια μετά, το φαινόμενο MTV βαίνει προς το τέλος του μετά την πρόσφατη ανακοίνωση πως στις 31 Δεκεμβρίου θα μπει λουκέτο σε πέντε κανάλια του, τα MTV Music, MTV 80s, MTV 90s, Club MTV και MTV Live, αρχικά στo Ηνωμένο Βασίλειο και την Ιρλανδία, για να ακολουθήσουν, σταδιακά, η Γαλλία, η Γερμανία, η Αυστρία, η Πολωνία, η Ουγγαρία, η Αυστραλία και η Βραζιλία.

">

Πρόκειται αναμφισβήτητα για ένα τέλος εποχής, γεγονός που συνειδητοποιούν καλύτερα όσοι μεγάλωσαν κατά τις δεκαετίες του ‘80 και του ‘90.

Γιατί το ΜΤV δεν ήταν απλώς το πρώτο μουσικό κανάλι στην παγκόσμια τηλεοπτική ιστορία που μετέδιδε βίντεο κλιπ, επτά μέρες την εβδομάδα, 24 ώρες το 24ωρο.

Ήταν ένα σημαντικό πολιτιστικό φαινόμενο που επηρέασε σε βάθος τη μουσική, αλλάζοντας άρδην τον τρόπο παρουσίασής της αλλά και τη σχέση καλλιτέχνη – κοινού, τον κινηματογράφο, τη μόδα, τον τρόπο ζωής και τις συνήθειες της νεολαίας της εποχής. Κάτι σαν το σημερινό TikTok, δηλαδή.

Όταν, στην παρθενική του μετάδοση, ο παρουσιαστής, Μαρκ Γκούντμαν, αναφωνούσε «Ladies and gentlemen, rock and roll» και έπεφτε το βίντεο με τον αστροναύτη που καρφώνει τη σημαία με το λογότυπο του καναλιού στο φεγγάρι, κανείς δεν μπορούσε να προβλέψει ότι η ιδέα – τρέλα μιας παρέας νεαρών θα έφερνε μια τέτοια μεγάλη επανάσταση.

Ακόμη και οι δισκογραφικές εταιρείες ήταν, αρχικά, εναντίον τους καθώς καλούνταν να βάλουν βαθιά το χέρι στην τσέπη προκειμένου να οπτικοποιήσουν τα τραγούδια των καλλιτεχνών που εκπροσωπούσαν.

Σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα ωστόσο ο χείμαρρος ΜΤV παρέσυρε τα πάντα και έγινε η Νο1 ζωντανή πηγή μετάδοσης μουσικού περιεχομένου σε ολόκληρο τον κόσμο.

Οι νέοι παρατούσαν τα ραδιόφωνα, τα γουόκμαν, τα ακουστικά και τα μουσικά περιοδικά και στήνονταν, με τις ώρες, κατά μόνας ή σε παρέες, μπροστά στην τηλεόραση για να δουν από κοντά τα μουσικά τους είδωλα, ολοζώντανα, γοητευτικά και εν κινήσει, σαν να μπορούσαν σχεδόν να τα αγγίξουν.