Τηλεόραση
Στις οικονομικές δυσκολίες που αντιμετώπισε η οικογένειά της κατά την περίοδο της κρίσης, αλλά και στα πρώτα δύσκολα επαγγελματικά της βήματα, αναφέρθηκε η Χριστίνα Χειλά Φαμέλη, μιλώντας στην εκπομπή «Χαμογέλα και Πάλι».
«Όταν τελείωσα το σχολείο, καταστραφήκαμε λίγο οικονομικά.
Είχα ήδη πάρει την απόφαση να γίνω ηθοποιός. Οι γονείς μου ήταν από τις περιπτώσεις που με έσπρωχναν να το κάνω.
Η μαμά μου μου έλεγε “πρέπει να γίνεις ηθοποιός”. Αυτό είναι κάτι που με παρηγορεί, γιατί δεν πρόλαβε να με δει στη σκηνή ή στην τηλεόραση.
Με παρηγορεί αυτή η σκέψη, γιατί ήταν σαν να το ήξερε ότι θα το κάνω.
Με επηρέασε η μαμά μου, γιατί εγώ ήθελα να ασχοληθώ μόνο με το μπαλέτο δεν άκουγα τίποτα άλλο και η μητέρα μου με έσπρωχνε προς το θέατρο, γιατί κάτι έβλεπε μάλλον.
Δεν υπήρχε ποτέ δεύτερο πλάνο. Σκέφτομαι καμιά φορά “Χριστίνα αν δεν είχες κάνει αυτό το επάγγελμα τι θα έκανες;”.
Νιώθω άχρηστη δηλαδή να κάνω οτιδήποτε άλλο», είπε αρχικά.
Δείτε βίντεο με τις δηλώσεις της:
Και πρόσθεσε: «Εγώ μεγάλωσα σε ένα σπίτι που δεν μου έλειπε τίποτα και ήμασταν από αυτές τις οικογένειες που χτυπήθηκαν πάρα πολύ από την κρίση.
Δηλαδή μεγάλωσα με μπαλέτα, γαλλικά, πιάνα, βιολιά, τένις και στην κρίση έγινε η απόλυτη καταστροφή.
Πήγα από το ένα άκρο στο άλλο.
Οι γονείς μου όμως προσπάθησαν να είμαστε πολύ προσγειωμένοι και μας μεγάλωσαν με το “τώρα έχεις αύριο μπορεί να μην έχεις” κάπως με έναν τρόπο ήμουνα προετοιμασμένη γι’αυτό.
Ότι δεν είναι όλα εύκολα πάντα».
Στη συνέχεια σημείωσε ότι: «Ήμουν φοιτήτρια στην καρδιά της κρίσης. Ήταν δύσκολα τα πράγματα για όλη την Ελλάδα όχι μόνο για εμένα.
Βγαίναμε από τη σχολή και μας έλεγαν “πού θα πάτε τώρα να γίνετε ηθοποιοί θα πεινάσετε όλοι”. Ανέκαθεν βέβαια το έλεγαν αυτό.
Βγήκα στη δουλειά σε μια δύσκολη συνθήκη.
Δεν γινόντουσαν οντισιόν, δεν υπήρχαν δουλειές, δεν υπήρχε τηλεόραση και ναι προφανώς έκανα άλλα επαγγέλματα τότε και για να πληρώσω τη σχολή.
Όντως υπήρχαν κάποιες οικονομικές δυσκολίες. Δεν ήταν εύκολα. Έχω κάνει και περιοδείες με παιδικά, έχω πάει σε κάθε χωριό της Ελλάδας.
Ξέρεις αυτό που φεύγεις κάθε μέρα σε άλλη πόλη, με όλη αυτή την κούραση.
Τα λεφτά ήταν ελάχιστα. Τα έχουμε περάσει αυτά, αλλά νομίζω οι περισσότεροι».
