
Η αναστολή των εξαγωγών φυσικού αερίου από το Ιράν προς την Τουρκία, μετά την ισραηλινή επίθεση στο κοίτασμα South Pars και την ιρανική αντεπίθεση στον Κόλπο, έχει εντείνει τις ανησυχίες για την ενεργειακή επάρκεια της Άγκυρας.
Το South Pars, το μεγαλύτερο κοίτασμα φυσικού αερίου παγκοσμίως, το οποίο εκμεταλλεύονται από κοινού Ιράν και Κατάρ, αποτελεί βασικό πυλώνα για την ενεργειακή κάλυψη του Ιράν. Συγκεκριμένα, καλύπτει περίπου το 70% της εγχώριας κατανάλωσης, τροφοδοτώντας αστικά κέντρα, βιομηχανικές μονάδες και πετροχημικές εγκαταστάσεις, αλλά και εξαγωγές προς την Τουρκία.
Σύμφωνα με στοιχεία της Τουρκικής Αρχής Ρύθμισης Ενεργειακών Αγορών (EPDK), περίπου το 13% των ετήσιων αναγκών της Τουρκίας σε φυσικό αέριο καλύπτεται από το Ιράν, ποσότητα που αντιστοιχεί σε περίπου 7 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα.
Η μείωση αυτών των ροών έχει προκαλέσει ανησυχία για το κατά πόσο η χώρα μπορεί να εξασφαλίσει εναλλακτικές προμήθειες, ιδίως σε μια περίοδο που οι διεθνείς αγορές ενέργειας βρίσκονται υπό πίεση.
Δεν αντιμετωπίζει άμεσο κίνδυνο ενεργειακής κρίσης
Παρότι η απώλεια μέρους των εισαγωγών από το Ιράν είναι σημαντική, οι ειδικοί επισημαίνουν ότι η Τουρκία διαθέτει διαφοροποιημένες πηγές προμήθειας, γεγονός που μειώνει την εξάρτησή της από έναν μόνο προμηθευτή και την καθιστά πιο ανθεκτική σε τέτοιου είδους διαταραχές.
Η Τουρκία καλύπτει σημαντικό μέρος των ενεργειακών της αναγκών μέσω εισαγωγών φυσικού αερίου από τη Ρωσία και το Αζερμπαϊτζάν, αξιοποιώντας τους αγωγούς TurkStream και TANAP.
Παράλληλα, διαθέτει αποθηκευτικές εγκαταστάσεις, όπως αυτές στη Salt Lake και στη Silivri, με συνολική χωρητικότητα 6,3 δισ. κυβικών μέτρων. Ο υπουργός Ενέργειας της χώρας, Αλπαρσλάν Μπαϊρακτάρ, έχει επισημάνει ότι οι αποθήκες είναι πλήρως γεμάτες, γεγονός που επιτρέπει την κάλυψη πιθανών ελλείψεων για αρκετούς μήνες.
Την ίδια ώρα, η Άγκυρα έχει προχωρήσει και στην ανάπτυξη εγχώριας παραγωγής φυσικού αερίου από το κοίτασμα στη Μαύρη Θάλασσα, το οποίο τροφοδοτεί την αγορά με περίπου 10 εκατομμύρια κυβικά μέτρα. Η εξέλιξη αυτή ενισχύει περαιτέρω την ενεργειακή αυτάρκεια της χώρας, περιορίζοντας την εξάρτησή της από εξωτερικές πηγές.
Επιπλέον, η Τουρκία έχει επεκτείνει το ενεργειακό της μίγμα μέσω εισαγωγών υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) από χώρες όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Κατάρ.