Η κλιμάκωση της σύγκρουσης στον Κόλπο χτύπησε την «πόρτα» της Τουρκίας, αναφέρει το Middle East Eye αλλά προσθέτει πως η Άγκυρα δεν ανησυχεί καθώς έχει πολλές εναλλακτικές

. Η ροή φυσικού αερίου από το Ιράν προς το τουρκικό δίκτυο έχει υποστεί δραματική μείωση, καθώς η Τεχεράνη προσπαθεί να διαχειριστεί τις τεράστιες ζημιές στο κοίτασμα South Pars μετά το ισραηλινό πλήγμα στις 20 Μαρτίου.

Σύμφωνα με αναλυτές και στοιχεία της τουρκικής EPDK, η ροή αερίου έπεσε από τα 31 εκατ. κ.μ. ημερησίως στα μόλις 7-8 εκατ. κ.μ. μέσα σε 24 ώρες. Το Ιράν καλύπτει παραδοσιακά το 13% των ετήσιων αναγκών της Τουρκίας (περίπου 7 δισ. κ.μ.). Το South Pars είναι η «καρδιά» του Ιράν, τροφοδοτώντας το 70% της εγχώριας κατανάλωσης, η οποία όμως πλέον βρίσκεται σε κίνδυνο.

Παρά τη σοβαρότητα της κατάστασης, το τουρκικό Υπουργείο Ενέργειας εμφανίζεται καθησυχαστικό. Οι ειδικοί επισημαίνουν τρεις λόγους που η Άγκυρα δεν κινδυνεύει με ενεργειακό μπλακ-άουτ:

Γεμάτες αποθήκες: Οι εγκαταστάσεις στη Λίμνη Άλμη (Salt Lake) και στο Σηλυβρία (Silivri) έχουν χωρητικότητα 6,3 δισ. κ.μ. και είναι πλήρεις. Ακόμα και το μισό απόθεμα αρκεί για να καλύψει το κενό του Ιράν.

Ρωσικό και Αζέρικο πλεόνασμα: Οι αγωγοί Blue Stream και TurkStream έχουν ανεκμετάλλευτη χωρητικότητα περίπου 9 δισ. κ.μ. που μπορεί να ενεργοποιηθεί άμεσα.

Εγχώρια παραγωγή & ΑΠΕ: Το αέριο από τη Μαύρη Θάλασσα προσθέτει ήδη 10 εκατ. κ.μ. ημερησίως, ενώ ο ήπιος καιρός του Μαρτίου και η αύξηση της αιολικής ενέργειας (που κάλυψε το 25% των αναγκών τον Ιανουάριο) μειώνουν τη ζήτηση.

Η Τουρκία φαίνεται να δικαιώνεται για τη στρατηγική της να υπογράψει 20ετές συμβόλαιο με την αμερικανική Mercuria για τη μεταφορά υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) από τις ΗΠΑ. Η διαφοροποίηση των πηγών επιτρέπει στον Ερντογάν να παρακολουθεί τις εξελίξεις στον Κόλπο χωρίς την άμεση απειλή της ενεργειακής παράλυσης.