Ο Θ. Λιβάνιος περνάει κάτω από το ραντάρ της καθημερινής πολιτικής φθοράς.
Είναι (ως πρώην Πασόκος) από τους αγαπημένους υπουργούς του Μητσοτάκη.
Ένας …τεχνοκράτης (κάργα εξωκοινοβουλευτικός) στο βασικότερο «πολιτικό» υπουργείο. Το Εσωτερικών.
Μιλάμε για την επιτομή της λαϊκής κυριαρχίας.
Σκάρωσε, λοιπόν, ο Θ. Λιβάνιος ένα νομοσχέδιο -μαμούθ (761 άρθρα!) για την τοπική αυτοδιοίκηση.
Σχεδόν μεσάνυχτα, παραμονή Κωνσταντίνου- Ελένης, το ανάρτησε για διαβούλευση.
Τρείς μέρες μετά το τριήμερο του Αγίου Πνεύματος (04/06) το κατεβάζει από το διαδίκτυο και το πάει κατευθείαν για ψήφιση.
Μέσα στην τούρλα του «νέου πολιτικού σκηνικού» ποιος να το πάρει χαμπάρι;
Προσπέρασε ο Θ. Λιβάνιος το χαράτσι του νέου αυτοδιοικητικού ΕΝΦΙΑ που επιβάλει στα ακίνητα με μια τυπική διάψευση.
Του στυλ «καμία νέα επιβάρυνση».
Ποιος να ασχοληθεί με τις λεπτομέρειες των αριθμών; (Στην Μ. Βρετανία η Θάτσερ για ένα τέτοιο φόρο έπεσε).
Και όμως! Αυτός ο «μουλωχτός» τεχνοκράτης ετοιμάζεται να εφαρμόσει το πιο πονηρό και διαβλητό εκλογικό σύστημα που ίσχυσε ποτέ στην Ελλάδα.
Την «εναλλακτική ψήφο» (άρθρο 52 και επόμενα).
Μέχρι τώρα , σε όλες τις εκλογές (εθνικές ή αυτοδιοικητικές) σε κάθε ψηφοδέλτιο υπήρχε το όνομα ενός και μόνο κόμματος ή ενός και μόνο δημοτικού συνδυασμού.
Με τους υποψήφιους βουλευτές του ή με τους υποψήφιους δημοτικούς συμβούλους του από κάτω.
Τώρα στο ίδιο ψηφοδέλτιο θα συνυπάρχουν τα ονόματα όλων των δημοτικών συνδυασμών!
Ο εκλογέας θα επιλέγει τον δημοτικό συνδυασμό που επιθυμεί και αμέσως μετά (στο ίδιο ψηφοδέλτιο!) θα καλείται να επιλέξει και ένα… δεύτερο (εναλλακτικό) δημοτικό συνδυασμό αν ο αρχικός δημοτικός συνδυασμός που επέλεξε δεν συγκεντρώσει το 42% ώστε να εκλεγεί από τον πρώτο γύρο.
Έτσι ο Θ. Λιβάνιος καταργεί τον δεύτερο γύρο των αυτοδιοικητικών εκλογών.
Δηλαδή το δικαίωμα του δημότη -εκλογέα να επιλέξει απευθείας ο ίδιος (με κανονική ψηφοφορία) τον δημοτικό συνδυασμό που επιθυμεί από τους δύο που πλειοψήφησαν στον πρώτο γύρο (χωρίς όμως κανένας να φτάσει στο 42%).
Το απόλυτο εκλογικό δικαίωμα του δεύτερου γύρου αντικαθίσταται από μια οιονεί (εναλλακτική ) ψηφοφορία στον πρώτο.
Κάτι σαν γκάλοπ «ποιόν άλλον θα θέλατε ως δήμαρχο αν δεν βγει ο δικός σας».
Αφήνουμε στην άκρη ότι ακόμη και το 42% αν επιτευχθεί στον πρώτο γύρο εκλέγει δήμαρχο με περιορισμένη λαϊκή νομιμοποίηση.
Σε σχέση με το «απόλυτης πλειοψηφίας» 50%+1 που ίσχυσε σε όλες τις αυτοδιοικητικές εκλογές της μεταπολίτευσης (εκτός από το 2006 και το 2023) και είναι αποδεκτό σε όλον τον δημοκρατικό κόσμο (πχ γαλλικές προεδρικές εκλογές).
Τώρα πια με το εκλογικό «εφεύρημα» του Θ. Λιβανιού θα εκλέγονται, μέσω της «εναλλακτικής» ψήφου , δήμαρχοι ακόμη και αν πάρουν 15% (ή και χαμηλότερο ποσοστό) στον ένα και μοναδικό πλέον (πρώτο) γύρο.
Τα αποτελέσματα θα είναι τραγελαφικά στην πράξη.
Φανταστείτε ψηφοφόρους δημοτικών συνδυασμών που θα υποστηρίζονται (αυτοί οι συνδυασμοί) από το ΚΚΕ, την ΕΛΑΣ, την Ζωή, τον Βελόπουλο , την Καρυστιανού, τον Ανδρουλάκη να πρέπει (στο ίδιο ψηφοδέλτιο!) να ψηφίσουν και τον δημοτικό συνδυασμό που θα στηρίζεται από τον Μητσοτάκη!
Μιλάμε για παράνοια.
Άρα το πιθανότερο είναι να αγνοήσουν τελείως την «εναλλακτική» ψήφο.
Ο Θ. Λιβάνιος (και ο Μητσοτάκης, βεβαίως) τα ξέρουν πολύ καλά όλα αυτά.
Η κατάργηση του αναφαίρετου εκλογικού δικαιώματος του δεύτερου γύρου των αυτοδιοικητικών εκλογών γίνεται συνειδητά.
Γιατί τα στοιχεία που (στα κρυφά) έχουν συγκεντρώσει (μέσω δικών τους γκάλοπ) τους δείχνουν ότι έτσι ευνοούνται οι τωρινοί δήμαρχοι που, στην πλειοψηφία, είναι δικοί τους.
Έτσι ένας νεοδημοκράτης δήμαρχος με ποσοστό (ας πούμε) 28% του πρώτου γύρου (όσο και της ΝΔ) θα εκλέγεται «αυτόματα» έναντι του αντιπάλου του (ΠΑΣΟΚ, ΕΛΑΣ , ΕΛΠΙΔΑ κλπ ) με ποσοστό (ας πούμε) 15%.
Αρκεί να έχει έστω και μια παραπάνω «εναλλακτική ψήφο» (από ψηφοφόρο οποιουδήποτε αντίπαλου δημοτικού συνδυασμού!), πράγμα (θεωρητικά) πιο εύκολο για ένα εν ενεργεία δήμαρχο.
Τι πετυχαίνει ο Θ. Λιβάνιος;
Να εκλέγονται δήμαρχοι χωρίς ξεκάθαρο ποσοστό! («αφού βγήκες, τι μας νοιάζει πως βγήκες»)
Θα είναι το «αμιγώς» δικό τους ποσοστό (της πρώτης ψήφου);
Ή θα συνυπολογίζεται και το ποσοστό της «εναλλακτικής» ψήφου;
Ακόμη και όταν αυτή η «εναλλακτική» ψήφος θα αριθμεί (σε απόλυτα νούμερα) λίγες δεκάδες.
Εξισώνοντας την «εναλλακτική» ψήφο (όλης της αντιπολίτευσης) με την «αρχική» (προς τον νεοδημοκράτη δήμαρχο) του χαρίζει μια πενταετία εξουσίας με την ψήφο των αντιπάλων του!
Και αποκλείει (με την κατάργηση του δεύτερου γύρου) την σύμπραξη όλης της αντιπολίτευσης ώστε αυτή να πετύχει το 50%+1 έναντι του νεοδημοκράτη δημάρχου.
Κάντε την «προβολή» του «εφευρήματος» Θ. Λιβάνιου ( εφαρμόζεται σε ελάχιστες χώρες μεταξύ των οποίων και η Νέα Γουινέα) στις βουλευτικές εκλογές για να αντιληφθείτε τον «ευρύτερο σχεδιασμό»
Η κατάργηση (από ένα εξωκοινοβουλευτικό υπουργό) μιας θεσμοθετημένης (τουλάχιστον για μισό αιώνα) εκλογικής αναμέτρησης , δηλαδή του δεύτερου γύρου των αυτοδιοικητικών εκλογών είναι, υπό αυτή την έννοια, μια επικίνδυνη αρχή.
Προς ένα διστοπικό πολιτικό μέλλον.
