Την επόμενη πενταετία το κρίσιμο ζήτημα είναι ποια κυβέρνηση και ποιο επιτελείο (όρα: «επιτελικό κράτος») θα διαχειριστούν την έφοδο και την δύναμη της «τεχνητής νοημοσύνης».
Και αμέσως μετά (στην συνεδρίαση της κοινοβουλευτικής ομάδας) ο Κυριάκος Μητσοτάκης συμπλήρωσε: «Την λέξη τεχνητή νοημοσύνη δεν την έχω ακούσει από τα χείλη κανενός… συναδέλφου της αντιπολίτευσης».
Για όποιον γνωρίζει (από μέσα) τον πρωθυπουργό αυτή την αποστροφή της ομιλίας θα της μετέφραζε «μητσοτακικά» ως εξής:
«Αν κερδίσουμε , τώρα, την τρίτη συνεχόμενη τετραετία, μετά την δουλειά θα την κάνει η τεχνητή νοημοσύνη. Έτσι και αλλιώς οι αντίπαλοί μας από τεχνητή νοημοσύνη είναι άσχετοι».
Αν, δηλαδή, στην πρώτη τετραετία επιστρατεύσαμε το Predator ( που όμως «στράβωσε» , αλλά τελικά τα καταφέραμε και χωρίς αυτό να κερδίσουμε την δεύτερη τετραετία) από την τρίτη τετραετία και στο… «επέκεινα» θα έχουμε την τεχνητή νοημοσύνη με το μέρος μας.
(Όχι απαραίτητα για να αλλοιώσουμε εκλογικά αποτελέσματα, αλλά για να κάνουμε κάθε άλλου είδους «θαύματα»).
«Μουσική» στα αυτιά των βουλευτών που όταν είδανε (στις 09/07) το 23,8% (MRB) και το 26% (Pulse) για την Ν.Δ δικαιολογημένα ανησύχησαν.
Έτσι τα περισσότερα δημοσκοπικά σενάρια που παρουσιάστηκαν Ιούνιο-Ιούλιο έφεραν την ΝΔ λίγο πάνω από το 25% ώστε να καθησυχάσουν τους βουλευτές.
«Τουλάχιστον παίρνουμε το bonus των επιπλέον εδρών».
Παράλληλα για τους ψηφοφόρους χρησιμοποιήθηκε το «ελληνικό εφεύρημα» της «εκτίμησης ψήφου».
Αυτό ανεβάζει το («εκτιμώμενο»!) αποτέλεσμα για την Ν.Δ κοντά στο 30% (ψυχολογικό όριο, όπως λένε οι ίδιοι οι «εκτιμώντες»).
Άρα «με το τριάρι μπροστά η Ν.Δ είναι σε… τροχιά αυτοδυναμίας».
Επιπλέον σταθερή επωδός ήταν ότι το «κόμμα Σαμαρά δεν κόβει από την Ν.Δ» αλλά από μικρότερα «στα δεξιά της Ν.Δ» ( Βελόπουλος, Λατινοπούλου, Καρυστιανού).
Ο Σαμαράς «δεν τσίμπησε» με το δημοσκοπικό καταιγισμό του Ιουνίου-Ιουλίου.
Ούτε με τα συμπορευόμενα σενάρια της διεξαγωγής εκλογών το φθινόπωρο.
Ώστε να ανακοινώσει το κόμμα και να παραδοθεί στις «εκτιμήσεις των δημοσκόπων».
Δεν είναι τυχαίο, λοιπόν, ότι τα σενάρια των «εκλογών το φθινόπωρο» εγκαταλείφτηκαν χθές.
Από Κυριάκο Μητσοτάκη στην συνεδρίαση της Κ.Ο. «‘Εκλογές της Άνοιξη του 2027» επανέλαβε 3-4 φορές.
Λίγο νωρίτερα ο Νικήτας Κακλαμάνης ο οποίος ως πρόεδρος της Βουλής είχε αποπειραθεί να λανσάρει τις δήθεν πρόωρες εκλογές στην αίθουσα της ολομέλειας το αρνήθηκε μιλώντας στο Open.
Μια ημέρα νωρίτερα κυριακάτικη εφημερίδα είχε επιλέξει ως βασικό θέμα το «Δις εξαμαρτείν» του Σαμαρά με κείμενο 5832 λέξεων (μαζί με τους μεσότιτλους) ως ιστορικό αφήγημα της οικογενειακής και πολιτικής διαδρομής του. («να το διαβάσει ο Κυριάκος και να φτιαχτεί»)
Στην ουσία η μύχια επιθυμία ήταν να «φτιαχτεί ο Σαμαράς και να πάρει ανάποδες».
Μήπως και κάνει το ίδιο λάθος με την… Καρυστιανού, ανακοινώσει το κόμμα και μετά τον «παραδώσουμε στους δημοσκόπους».
Είχε προηγηθεί στις 09/07 «δημοσκοπική ανάλυση» σε τηλεοπτικό πλατώ ότι «όταν χάνει η Καρυστιανού, κερδίζει ο Σαμαράς».
Οι σπασμωδικές αυτές κινήσεις του Κυριάκου Μητσοτάκη τον οδηγούν πράγματι σε εκλογές την Άνοιξη του 2027.
Μετά δηλαδή ένα ακόμη χειμώνα δοκιμασίας για εκατομμύρια έλληνες.
Οι (περισσότεροι) βουλευτές συνειδητοποιήσαν χθές (χρησιμοποιώντας όχι την τεχνητή αλλά την δική τους νοημοσύνη) πόσο απονενοημένο είναι αυτό το διάβημα.
Ειδικά όταν βλέπουν κομματικά στελέχη σε πολλές εκλογικές περιφέρειες να «πηγαίνουν προς Σαμαρά».
Πώς να «αγοράσουν», λοιπόν, το μητσοτακικό αφήγημα της «τεχνητής νοημοσύνης» που θα τον βγάζει συνεχώς νικητή μέχρι το… «επέκεινα»;
