Προς την ενεργοποίηση της… μπουλντόζας οδεύουν όσα κτίσματα βρίσκονται εντός οικιστικών πυκνώσεων σε αναδασωτέες εκτάσεις, μετά από απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας.

Η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας άνοιξε το δρόμο κρίνοντας νόμιμη την απόρριψη αίτησης για ανάκληση κατεδάφισης δασικού αυθαιρέτου στο Καπανδρίτι Αττικής. Είχε προηγηθεί από την Ολομέλεια η αντισυνταγματικότητα του νόμου Τσιρώνη (οικιστικές πυκνώσεις) και μαζί με τα τωρινά δεδομένα το υπουργείο Περιβάλλοντος καλείται να λύσει ένα δύσκολο παζλ την ώρα μάλιστα που «τρέχει» η ανάρτηση των δασικών χαρτών.

Η προηγούμενη ηγεσία του ΥΠΕΝ είχε καταθέσει στο παρά πέντε των εκλογών σχέδιο νόμου με το οποίο προβλεπόταν, μεταξύ άλλων, η διατήρηση των δασικών αυθαιρέτων για 25 χρόνια με την καταβολή προστίμων.

Ωστόσο, και επίσημα πια η ιδέα «παράτασης» τέτοιων ιδιοκτησιών καταρρίπτεται, ενώ η νομοπαρασκευαστική ομάδα που θα φτιάξει το νομοθέτημα θα πρέπει να ξεπεράσει σχετικές αγκυλώσεις και να παρουσιάσει ένα εντελώς διαφορετικό σχέδιο.

Ξεπερνούν το 1,5 εκατομμύριο τα δασικά αυθαίρετα

Σύμφωνα με επαγγελματίες τον κλάδου, τα δασικά αυθαίρετα σε όλη τη χώρα υπολογίζεται πως ξεπερνούν το 1,5 εκατ., πράγμα που δυσκολεύει ακόμα περισσότερο την κατάθεση της νέας ρύθμισης. Όπως έχει κάνει γνωστό το υπουργείο, οι διατάξεις που θα προωθηθούν θα είναι σύμφωνες με τις επιταγές του ΣτΕ και δεν θα δημιουργήσουν πρόβλημα στους δασικούς χάρτες. Άλλωστε αυτός είναι και ο λόγος που δεν υπάρχει συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα.

Η νέα απόφαση του ΣτΕ (1725/2019), που εκδικάστηκε με πρόεδρο τον Ι. Μαντζουράνη και εισηγητή τον Χρ. Παπανικολάου, με θέμα «νόμιμη απόρριψη αίτησης για ανάκληση κατεδάφισης αυθαιρέτου εντός οικιστικής πύκνωσης σε αναδασωτέα περιοχή», έκανε παραδεκτή άρνηση της διοίκησης να ανακαλέσει απόφαση κατεδάφισης για κατασκευές αυθαίρετων κτισμάτων, για το οποίο είχε κινηθεί η διαδικασία κατεδάφισης από το Δασαρχείο Καπανδριτίου ήδη από το 1999, υπογραμμίζοντας ότι «οι επίδικες κατασκευές ανεγέρθηκαν εντός αναδασωτέας περιοχής χωρίς την απαιτούμενα, κατά τη δασική νομοθεσία, άδεια, και, ως εκ τούτου, δεν δύναται να θεωρηθεί ότι δημιουργήθηκε πραγματική και νομική κατάσταση δεκτική προστασίας, η οποία θα επέβαλλε τη διατήρηση της παράνομης επέμβασης στο δασικό οικοσύστημα».

Η νέα απόφαση του ΣτΕ μνημονεύει επίσης την απόφαση της Ολομέλειας του ανώτατου ακυρωτικού δικαστηρίου (ΣτΕ 685/2019) που έκρινε αντισυνταγματική την εξαίρεση των οικιστικών πυκνώσεων από τους δασικούς χάρτες και υπογραμμίζει ότι «υπό τα ανωτέρω δεδομένα, η άρνηση της διοίκησης να ανακαλέσει την ως άνω απόφαση κατεδάφισης παρίσταται νομίμως και επαρκώς αιτιολογημένη».