Ένα «μυστήριο» προσπαθούν να λύσουν ερευνητές στη Βραζιλία, οι οποίοι μελετούν έναν πληθυσμό κατσικιών που κατάφερε να επιβιώσει και να αναπαραχθεί για περισσότερα από 200 χρόνια σε ένα απομονωμένο νησί χωρίς γνωστή πηγή γλυκού νερού.

Τα ζώα ζούσαν στο νησί Σάντα Μπάρμπαρα, τμήμα του αρχιπελάγους Αμπρόλιος, περίπου 70 χιλιόμετρα από τις ακτές της πολιτείας Μπαΐα. Σύμφωνα με τους επιστήμονες, οι κατσίκες πιθανότατα μεταφέρθηκαν εκεί από Ευρωπαίους αποίκους πριν από αιώνες και στη συνέχεια εγκαταλείφθηκαν.

Παρά τις ιδιαίτερα δύσκολες συνθήκες διαβίωσης, ο πληθυσμός τους όχι μόνο διατηρήθηκε αλλά αυξήθηκε σημαντικά με την πάροδο των χρόνων. Η παρουσία τους στο νησί καταγράφεται εδώ και περισσότερα από 250 χρόνια, γεγονός που έχει προκαλέσει το ενδιαφέρον της επιστημονικής κοινότητας.

Πρόσφατα, το Ινστιτούτο Chico Mendes για τη Διατήρηση της Βιοποικιλότητας (ICMBio) ολοκλήρωσε την απομάκρυνση των τελευταίων 27 κατσικιών από το νησί, καθώς η παρουσία τους επηρέαζε αρνητικά το τοπικό οικοσύστημα και απειλούσε ενδημικά είδη χλωρίδας και πανίδας, καθώς και πληθυσμούς θαλασσοπουλιών που φωλιάζουν στην περιοχή.

Ωστόσο, αντί να θανατωθούν, τα ζώα μεταφέρθηκαν ώστε να συνεχιστεί η μελέτη τους. Οι ερευνητές θεωρούν ότι ενδέχεται να έχουν αναπτύξει εξαιρετικές προσαρμογές που τους επέτρεψαν να επιβιώσουν σε συνθήκες ακραίας έλλειψης νερού.

Το μεγαλύτερο ερώτημα παραμένει αναπάντητο: πώς κατάφερναν να καλύπτουν τις ανάγκες τους σε υγρά; Κατά τη διάρκεια των παρατηρήσεων, οι επιστήμονες δεν κατέγραψαν ποτέ κατσίκες να πίνουν νερό. Μία από τις θεωρίες είναι ότι είχαν προσαρμοστεί στην κατανάλωση θαλασσινού νερού, ενώ μια άλλη αποδίδει την επιβίωσή τους σε φυτά του νησιού με υψηλή περιεκτικότητα σε υγρασία, τα οποία πιθανώς κάλυπταν σημαντικό μέρος των αναγκών τους.

Ακόμα πιο εντυπωσιακό είναι το γεγονός ότι τα ζώα παρουσίαζαν υψηλά ποσοστά αναπαραγωγικής επιτυχίας. Οι ερευνητές παρατήρησαν συχνά δίδυμες γεννήσεις, στοιχείο που δείχνει ότι οι κατσίκες ήταν σε καλή φυσική κατάσταση και δεν αντιμετώπιζαν σοβαρά προβλήματα υποσιτισμού ή αφυδάτωσης.

Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι η μελέτη των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών τους θα μπορούσε να προσφέρει πολύτιμες πληροφορίες για την ανάπτυξη πιο ανθεκτικών φυλών ζώων, ικανών να προσαρμόζονται στις ολοένα πιο δύσκολες περιβαλλοντικές συνθήκες που προκαλεί η κλιματική αλλαγή.