Τα πιράνχας έχουν συνδεθεί εδώ και δεκαετίες με εικόνες τρόμου από τον κινηματογράφο, όπου παρουσιάζονται ως αδίστακτα αρπακτικά που μπορούν μέσα σε λίγα λεπτά να αφήσουν μόνο… κόκαλα από ένα ανθρώπινο σώμα.

Η πραγματικότητα, ωστόσο, απέχει αρκετά από τον μύθο που έχει δημιουργηθεί γύρω από αυτά τα ψάρια του γλυκού νερού.

Τα πιράνχας, τα οποία ζουν κυρίως στα ποτάμια της Νότιας Αμερικής, περιλαμβάνουν περισσότερα από 60 διαφορετικά είδη.

Είναι γνωστά για τα ιδιαίτερα κοφτερά τους δόντια και την ισχυρή τους γνάθο, στοιχεία που έχουν ενισχύσει τη φήμη τους ως «μηχανών θανάτου».

Παρά τις τρομακτικές ιστορίες που κυκλοφορούν, οι επιθέσεις τους σε ανθρώπους είναι σπάνιες.

Στην πραγματικότητα, τα περισσότερα είδη δεν αναζητούν ανθρώπους ως λεία, αλλά λειτουργούν κυρίως ως παμφάγα ψάρια και συχνά τρέφονται με μικρότερα ψάρια, έντομα, φυτική ύλη ή νεκρούς οργανισμούς.

Το σενάριο όπου ένα κοπάδι πιράνχας καταβροχθίζει έναν άνθρωπο μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα, όπως παρουσιάζεται σε πολλές ταινίες, θεωρείται εξαιρετικά απίθανο.

Για να μπορούσε να συμβεί κάτι τέτοιο, θα απαιτούνταν ένας πολύ μεγάλος αριθμός ψαριών, πιθανότατα εκατοντάδες πιράνχας, σε συνθήκες όπου υπάρχει έλλειψη άλλης τροφής και το θύμα δεν αντιδρά.

Ακόμη και σε αυτή την περίπτωση, δεν πρόκειται για μια συνηθισμένη συμπεριφορά.

Τα μεγάλα κοπάδια εκατοντάδων πιράνχας είναι σπάνια, ενώ η παρουσία ανθρώπου συνήθως δεν προκαλεί την επιθετική αντίδραση που έχει παρουσιάσει η κινηματογραφική βιομηχανία.

Ο μύθος ότι τα πιράνχας «μυρίζουν αίμα και επιτίθενται μαζικά» έχει ενισχυθεί από παλιές ιστορίες και υπερβολικές περιγραφές.

Στην πράξη, τα ψάρια αυτά συχνά αποφεύγουν την επαφή με μεγαλύτερα ζώα και μπορεί να γίνουν επιθετικά κυρίως όταν αισθάνονται απειλή ή βρίσκονται σε κατάσταση έντονου ανταγωνισμού για τροφή.