Σπάνια αγριόγατα με ουρά στο μισό μήκος εμφανίστηκε στην Ιαπωνία (φώτο)

Μια ασυνήθιστα κοντή ουρά σε μια από τις σπανιότερες αγριόγατες της Ιαπωνίας προκάλεσε την έκπληξη των ερευνητών, οι οποίοι θέλησαν να διαπιστώσουν αν πίσω από το χαρακτηριστικό κρύβεται κάποια γενετική αλλαγή.

Η γάτα-λεοπάρδαλη της Τσουσίμα ζει αποκλειστικά στα νησιά Τσουσίμα, τα οποία βρίσκονται ανάμεσα στην Ιαπωνία και την κορεατική χερσόνησο.

Ο πληθυσμός της υπολογίζεται σήμερα σε περίπου 150 ζώα, γεγονός που καθιστά κάθε νέα παρατήρηση ιδιαίτερα σημαντική για την προστασία του είδους.

Κατά τη διάρκεια των πρόσφατων ερευνών τους, οι επιστήμονες παρατήρησαν τουλάχιστον τρεις γάτες με πολύ μικρότερη ουρά από το συνηθισμένο. Μάλιστα, σε ένα από τα ζώα που εξετάστηκαν από κοντά, η ουρά είχε περίπου το μισό μήκος από αυτό που θεωρείται φυσιολογικό.

Ο φόβος για διασταύρωση με οικόσιτες γάτες

Το εύρημα δημιούργησε αρχικά ανησυχία, καθώς οι κοντές ή κυρτές ουρές παρατηρούνται συχνά σε οικόσιτες γάτες. Στα νησιά Τσουσίμα, άλλωστε, υπάρχουν αρκετές κατοικίδιες γάτες.

Οι ερευνητές εξέτασαν έτσι το ενδεχόμενο οι άγριες γάτες να είχαν αρχίσει να αναπαράγονται με οικόσιτες. Μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να επηρεάσει τη γενετική καθαρότητα ενός ιδιαίτερα μικρού και απομονωμένου πληθυσμού.

Η απάντηση ήρθε από τις γενετικές αναλύσεις.

Οι εξετάσεις DNA δεν έδειξαν στοιχεία πρόσφατης καταγωγής από οικόσιτες γάτες. Οι επιστήμονες ανέλυσαν ολόκληρο το γενετικό υλικό του ζώου και το συνέκριναν με δείγματα από άλλες γάτες-λεοπαρδάλεις της Τσουσίμα, οικόσιτες γάτες, αλλά και συγγενικά άγρια αιλουροειδή της Ασίας.

Τώρα ψάχνουν περισσότερα ζώα

Το γεγονός ότι δεν εντοπίστηκε πρόσφατη γενετική ανάμειξη με οικόσιτες γάτες αφήνει ανοιχτό το ερώτημα για την προέλευση της κοντής ουράς.

Οι ερευνητές θέλουν πλέον να εντοπίσουν περισσότερες γάτες-λεοπαρδάλεις με το ίδιο χαρακτηριστικό. Με περισσότερα περιστατικά θα μπορέσουν να εξετάσουν εάν η συγκεκριμένη μορφολογία της ουράς κληρονομείται από γενιά σε γενιά ή εάν πρόκειται για σπάνιες, μεμονωμένες περιπτώσεις.

Για έναν πληθυσμό που αριθμεί μόλις περίπου 150 άγρια ζώα, ακόμη και ένα ασυνήθιστο χαρακτηριστικό μπορεί να προσφέρει πολύτιμες πληροφορίες.

Η καταγραφή κάθε νέου ζώου και η μελέτη του DNA του μπορούν να βοηθήσουν τους επιστήμονες να κατανοήσουν καλύτερα τη γενετική κατάσταση του πληθυσμού και να σχεδιάσουν αποτελεσματικότερα μέτρα για τη διατήρηση της σπάνιας αγριόγατας της Τσουσίμα.