Μια σημαντική ανακάλυψη για την επιστήμη καταγράφηκε στη Βολιβία, όπου ερευνητές αναγνώρισαν ένα νέο είδος άγριας γάτας, για πρώτη φορά εδώ και περίπου έναν αιώνα.

Πρόκειται για το Leopardus tilcayo, γνωστό ως «τιλκάγιο», ένα μικρόσωμο αιλουροειδές με χαρακτηριστικές κηλίδες, στρογγυλεμένα αυτιά και λεπτό σώμα. Το μέγεθός του είναι μικρότερο από εκείνο μιας οικόσιτης γάτας και το είδος εντοπίζεται στα Γιούνγκας της Βολιβίας, στα ορεινά νεφοδάση όπου οι Άνδεις συναντούν τη λεκάνη του Αμαζονίου.

Η επιστημονική περιγραφή του νέου είδους δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Current Biology, ανοίγοντας έναν νέο κύκλο ερευνών για την εξάπλωση και την προστασία του.

Η αναγνώριση ενός νέου είδους θηλαστικού αυτού του μεγέθους θεωρείται ιδιαίτερα ασυνήθιστη. Όπως εξηγεί η ερευνήτρια Πάολα Νογκάλες-Ασκαρούνς, η οποία ασχολείται με την προστασία των άγριων αιλουροειδών στη Βολιβία, τα περισσότερα νέα είδη που εντοπίζονται τα τελευταία χρόνια είναι πολύ μικρότερα ζώα.

«Αυτή τη φορά είναι γάτα. Αυτό είναι πραγματικά ασυνήθιστο και δεν έχει συμβεί εδώ και 100 χρόνια», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Το τιλκάγιο ανήκει στο γένος Leopardus, στο οποίο περιλαμβάνονται μικρές άγριες γάτες της Κεντρικής και Νότιας Αμερικής. Η συγκεκριμένη ομάδα αντιμετωπίζει σημαντικές απειλές, καθώς η ανθρώπινη δραστηριότητα περιορίζει σταδιακά τους φυσικούς της βιότοπους.

Με την επίσημη αναγνώριση του Leopardus tilcayo, ο αριθμός των γνωστών άγριων ειδών του συγκεκριμένου γένους αυξάνεται. Οι επιστήμονες, ωστόσο, θεωρούν πιθανό να υπάρχουν και άλλα άγνωστα είδη, τα οποία δεν έχουν ακόμη καταγραφεί.

«Πραγματικά δεν γνωρίζουμε πόσα αιλουροειδή υπάρχουν ακόμα στην άγρια φύση», δήλωσε η Νογκάλες-Ασκαρούνς. «Θα χρειαστούμε περισσότερες μελέτες για να απαντήσουμε σε αυτό το ερώτημα, το οποίο είναι πραγματικά κρίσιμο για τη διατήρησή του».

Η ιστορία του τιλκάγιο ξεκίνησε σχεδόν τυχαία. Η Νογκάλες-Ασκαρούνς επισκέφθηκε καταφύγιο περίθαλψης άγριων ζώων κοντά στη Λα Πας, όπου προσφέρει εθελοντική εργασία, και αντίκρισε ένα ζώο που αρχικά έμοιαζε με μικρό γατάκι.

«Είδα αυτή τη γάτα. Ήταν πραγματικά, πραγματικά μικρή. Δεν μπορούσα να πιστέψω πόσο μικρή ήταν. Νόμιζα ότι ήταν γατάκι», περιέγραψε.

Το ζώο είχε μεταφερθεί στο καταφύγιο από έναν κάτοικο της περιοχής, ο οποίος αρχικά πίστευε ότι είχε βρει ένα οικόσιτο γατάκι. Μάλιστα, το τάιζε με ρύζι, ζυμαρικά και αυγά, μέχρι που αντιλήφθηκε ότι επρόκειτο για άγριο ζώο και χρειάζονταν ειδική φροντίδα.

Οι υπεύθυνοι του καταφυγίου θεωρούσαν αρχικά ότι είχαν μπροστά τους ένα ήδη γνωστό είδος άγριας γάτας. Η Νογκάλες-Ασκαρούνς, όμως, παρατήρησε χαρακτηριστικά που δεν ταίριαζαν.

«Αν δείτε τις κηλίδες ή την ουρά του, θα καταλάβετε ότι δεν ταιριάζουν με εκείνο το είδος», σημείωσε.

Η γενετική ανάλυση αποκάλυψε την αλήθεια

Για να διαπιστωθεί η ταυτότητα του ζώου, οι ερευνητές προχώρησαν σε γενετικές αναλύσεις. Εξετάστηκαν δείγματα τόσο από το συγκεκριμένο αιλουροειδές όσο και από ένα δεύτερο ζώο που είχε καταλήξει στο ίδιο καταφύγιο.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τα δύο ζώα ανήκαν στο ίδιο, μέχρι τότε άγνωστο στην επιστήμη, είδος. Παράλληλα, η γενετική ανάλυση έδειξε ότι η εξελικτική του γραμμή είχε αποσχιστεί από συγγενικά αιλουροειδή πριν από περίπου 1,4 εκατομμύρια χρόνια.

Η ανακάλυψη είχε ακόμη μία ιδιαιτερότητα: οι επιστήμονες δεν διέθεταν παλαιότερα δείγματα του συγκεκριμένου ζώου για σύγκριση.

Παρότι η επιστημονική κοινότητα μόλις τώρα αναγνώρισε επίσημα το τιλκάγιο, οι κάτοικοι της περιοχής γνώριζαν την ύπαρξή του εδώ και πολλές γενιές.

Οι τοπικές κοινότητες αποκαλούν το ζώο «τιλκάγιο» και οι ερευνητές επέλεξαν να διατηρήσουν την ονομασία αυτή, αναγνωρίζοντας τη γνώση που είχε μεταδοθεί από γενιά σε γενιά.

Η επιστημονική ανακάλυψη, επομένως, δεν σημαίνει ότι το ζώο ήταν άγνωστο στους ανθρώπους που ζουν στην περιοχή. Ήταν άγνωστο στην επιστήμη και δεν είχε καταγραφεί μέχρι σήμερα ως ξεχωριστό είδος.

Μετά την αναγνώριση του Leopardus tilcayo, οι επιστήμονες στρέφουν πλέον την προσοχή τους στην προστασία του. Η ακριβής εξάπλωση του είδους παραμένει άγνωστη, ενώ οι περιοχές όπου ζουν συγγενικά αιλουροειδή αντιμετωπίζουν έντονη απώλεια φυσικών οικοτόπων.

Περισσότερες έρευνες θα χρειαστούν για να προσδιοριστεί ο πληθυσμός του τιλκάγιο, η γεωγραφική του εξάπλωση και οι απειλές που αντιμετωπίζει.