Ένα υποθαλάσσιο ηφαίστειο στον Ειρηνικό Ωκεανό, ανοιχτά των ακτών του Καναδά, θεωρούνταν για χρόνια ανενεργό. Ωστόσο, οι επιστήμονες αιφνιδιάστηκαν όταν διαπίστωσαν ότι εξακολουθεί να εκπέμπει θερμότητα, ενώ η εικόνα στην κορυφή του έμοιαζε σχεδόν εξωπραγματική.

Η κορυφή του ήταν καλυμμένη από σχεδόν ένα εκατομμύριο γιγάντια αυγά, δημιουργώντας έναν απρόσμενο θύλακα ζωής σε ένα κατά τα άλλα αφιλόξενο περιβάλλον.

Το ηφαίστειο υψώνεται περίπου 1.100 μέτρα πάνω από τον πυθμένα και μέχρι πρότινος θεωρούνταν «νεκρό». Η αντίληψη αυτή άλλαξε όταν οι ερευνητές εντόπισαν θερμά ρευστά να αναβλύζουν από την κορυφή του.

Σύμφωνα με μελέτη του 2018 που δημοσιεύτηκε στο Scientific Reports, αυτές οι θερμές εκπομπές στηρίζουν οικοσυστήματα βαθέων υδάτων, όπως κοράλλια και άλλους οργανισμούς. Η θερμότητα δημιουργεί μια «νησίδα» ζωής μέσα σε παγωμένα και σκοτεινά νερά, καθιστώντας το ηφαίστειο μοναδικό σε σχέση με το περιβάλλον του.

Εκείνο που εντυπωσίασε περισσότερο τους επιστήμονες ήταν ο τεράστιος αριθμός αυγών που εντοπίστηκαν.

Το ηφαίστειο φαίνεται να αποτελεί τόπο αναπαραγωγής για το λευκό σαλάχι του Ειρηνικού (Bathyraja spinosissima), φιλοξενώντας από 100.000 έως και ένα εκατομμύριο αυγά. Κάθε ένα έχει μήκος περίπου μισό μέτρο και είναι γνωστό ως «τσαντάκι γοργόνας» λόγω του ιδιαίτερου σχήματός του.

Ο αριθμός αυτός είναι εντυπωσιακά μεγαλύτερος σε σύγκριση με παρόμοια ευρήματα κοντά στα νησιά Γκαλαπάγκος, όπου είχαν καταγραφεί μόλις μερικές δεκάδες αυγά.

Οι επιστήμονες κατόρθωσαν, για πρώτη φορά, να καταγράψουν σε βίντεο ένα λευκό σαλάχι του Ειρηνικού τη στιγμή που γεννά αυγά στο φυσικό του περιβάλλον, ένα φαινόμενο που μέχρι σήμερα δεν είχε παρατηρηθεί.

Η παρουσία θερμού νερού φαίνεται να ενισχύει την ανάπτυξη της νέας γενιάς.

Η θερμότητα που εκλύεται από το ηφαίστειο φαίνεται να επηρεάζει άμεσα τη διαδικασία αναπαραγωγής. Υπό φυσιολογικές συνθήκες στα μεγάλα βάθη, τα έμβρυα των σαλαχιών μπορεί να χρειαστούν έως και τέσσερα χρόνια για να αναπτυχθούν, ωστόσο το πιο ζεστό νερό εκτιμάται ότι επιταχύνει την εξέλιξή τους και αυξάνει τις πιθανότητες επιβίωσης.

Η κορυφή του ηφαιστείου, που φιλοξενεί επίσης πλούσια κοραλλιογενή οικοσυστήματα, λειτουργεί ως ένα σχετικά ασφαλές «καταφύγιο» για τα νεαρά σαλάχια, πριν κατευθυνθούν σε μεγαλύτερα βάθη.

Καθώς η περιοχή δεν διαθέτει ακόμη καθεστώς προστασίας, υπάρχει κίνδυνος να επηρεαστεί από αλιευτικές δραστηριότητες. Οι επιστήμονες συνεχίζουν να την παρακολουθούν στενά, καθώς προσφέρει ήδη πολύτιμα δεδομένα για τα οικοσυστήματα των μεγάλων ωκεάνιων βάθων.