«Ματωμένο Φεγγάρι»: Στις 28 Αυγούστου η Σελήνη θα γίνει κόκκινη

Ένα από τα πιο εντυπωσιακά θεάματα που μπορεί να προσφέρει ο νυχτερινός ουρανός αναμένεται τα ξημερώματα της 28ης Αυγούστου, όταν η Σελήνη θα περάσει μέσα από τη σκιά της Γης και θα αποκτήσει μια χαρακτηριστική κοκκινωπή απόχρωση.

Πρόκειται για ολική έκλειψη Σελήνης, ένα φαινόμενο που είναι γνωστό ως «Ματωμένο Φεγγάρι» ή Blood Moon.

Για αρκετούς πολιτισμούς του παρελθόντος, η ξαφνική αλλαγή του χρώματος της Σελήνης αποτελούσε κακό οιωνό και συνδεόταν με πολέμους, καταστροφές ή άλλες μεγάλες ανατροπές.

Σήμερα, βέβαια, γνωρίζουμε ότι πίσω από το εντυπωσιακό φαινόμενο κρύβεται ένας απολύτως φυσικός μηχανισμός.

Πώς προκαλείται η ολική έκλειψη

Η έκλειψη πραγματοποιείται όταν Ήλιος, Γη και Σελήνη ευθυγραμμίζονται, με τη Γη να βρίσκεται ανάμεσα στα δύο άλλα σώματα.

Καθώς η Σελήνη κινείται μέσα στη σκιά που δημιουργεί η Γη, το άμεσο ηλιακό φως σταματά σταδιακά να τη φωτίζει. Στην περίπτωση της ολικής έκλειψης, ολόκληρος ο σεληνιακός δίσκος περνά από το πιο σκοτεινό τμήμα της γήινης σκιάς.

Παρά το γεγονός ότι η Σελήνη βρίσκεται τότε μέσα στη σκιά της Γης, δεν εξαφανίζεται εντελώς.

Ο λόγος βρίσκεται στην ατμόσφαιρα του πλανήτη μας.

Η Γη «βάφει» τη Σελήνη κόκκινη

Η ατμόσφαιρα λειτουργεί σαν ένα τεράστιο φυσικό φίλτρο για το ηλιακό φως.

Καθώς οι ακτίνες του Ήλιου περνούν μέσα από την ατμόσφαιρα, τα διαφορετικά χρώματα του φωτός δεν συμπεριφέρονται με τον ίδιο τρόπο. Το μπλε και τα υπόλοιπα μικρότερα μήκη κύματος διασκορπίζονται ευκολότερα, ενώ το κόκκινο και το πορτοκαλί μπορούν να περάσουν σε μεγαλύτερο βαθμό.

Παράλληλα, η ατμόσφαιρα διαθλά μέρος του φωτός και το κατευθύνει προς την περιοχή της σκιάς.

Έτσι, ένα μέρος του ηλιακού φωτός καταφέρνει τελικά να φτάσει στη Σελήνη, αλλά κυρίως στις κόκκινες και πορτοκαλί αποχρώσεις.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η Σελήνη, αντί να χαθεί μέσα στο απόλυτο σκοτάδι, εμφανίζεται σαν μια τεράστια κοκκινωπή σφαίρα.

Τι θα έβλεπε κάποιος από τη Σελήνη

Το φαινόμενο γίνεται ακόμη πιο εντυπωσιακό αν αντιστρέψουμε την οπτική.

Ένας υποθετικός παρατηρητής που θα βρισκόταν εκείνη την ώρα στη Σελήνη θα έβλεπε τη Γη να περνά μπροστά από τον Ήλιο.

Γύρω από τη σκοτεινή σιλουέτα του πλανήτη μας θα υπήρχε ένας κόκκινος φωτεινός δακτύλιος. Πρόκειται ουσιαστικά για το φως που προέρχεται από τις ανατολές και τα ηλιοβασιλέματα σε ολόκληρη τη Γη.

Το φως αυτών των ανατολών και ηλιοβασιλεμάτων περνά μέσα από την ατμόσφαιρα και στη συνέχεια κατευθύνεται προς τη Σελήνη, δημιουργώντας το χαρακτηριστικό κόκκινο χρώμα που βλέπουμε από τη Γη.

Από πορτοκαλί μέχρι βαθύ κόκκινο

Δεν έχουν όλες οι ολικές εκλείψεις ακριβώς την ίδια εμφάνιση.

Η Σελήνη μπορεί να πάρει αποχρώσεις που κυμαίνονται από πορτοκαλί και χάλκινες μέχρι βαθύ κόκκινο ή ακόμη και πολύ σκούρο καφέ.

Καθοριστικό ρόλο παίζει η κατάσταση της γήινης ατμόσφαιρας. Όσο περισσότερα σωματίδια υπάρχουν στην ατμόσφαιρα, τόσο διαφορετικά μπορεί να είναι τα χρώματα και η ένταση του φωτός που τελικά φτάνει στη Σελήνη.

Σκόνη από ηφαιστειακές εκρήξεις, καπνός από μεγάλες πυρκαγιές και άλλα αιωρούμενα σωματίδια μπορούν να επηρεάσουν την τελική εικόνα.

Έτσι, το «Ματωμένο Φεγγάρι» της 28ης Αυγούστου δεν αποτελεί κάποιο μυστηριώδες ή δυσοίωνο σημάδι, αλλά ένα εντυπωσιακό αποτέλεσμα της γεωμετρίας του ηλιακού συστήματος και της ατμόσφαιρας της Γης.

Για λίγη ώρα, ο Ήλιος, η Γη και η Σελήνη θα ευθυγραμμιστούν και ο ίδιος ο πλανήτης μας θα λειτουργήσει σαν ένα τεράστιο φυσικό φίλτρο που θα μετατρέψει το φως του Ήλιου σε μια κόκκινη λάμψη πάνω στη Σελήνη.