Ποτάμια στην Αλάσκα αποκτούν έντονο πορτοκαλί χρώμα, προκαλώντας ανησυχία στους επιστήμονες για τις επιπτώσεις που μπορεί να έχει το φαινόμενο στα οικοσυστήματα της Αρκτικής.

Η αλλαγή στο χρώμα των νερών συνδέεται με το λιώσιμο του μόνιμου παγετού. Καθώς οι θερμοκρασίες αυξάνονται, ορυκτά και μέταλλα που παρέμεναν εγκλωβισμένα στο παγωμένο έδαφος για χιλιάδες χρόνια απελευθερώνονται και καταλήγουν σε ποτάμια και ρεύματα.

Το φαινόμενο έχει οδηγήσει στη δημιουργία των λεγόμενων «σκουριασμένων ποταμών», με το νερό να αποκτά χαρακτηριστική πορτοκαλί απόχρωση.

Νέα επιστημονική έρευνα έδειξε ότι στα συγκεκριμένα νερά εντοπίζονται αυξημένες συγκεντρώσεις μετάλλων, σε ορισμένες περιπτώσεις ακόμη και υψηλότερες από εκείνες που έχουν καταγραφεί σε μεταλλευτικά λύματα.

«Αυτή ήταν μια διεργασία που δεν είχε προβλεφθεί σε καμία εκτίμηση για το πώς θα αλλάξει η Αρκτική υπό θερμότερες συνθήκες, αλλά την βλέπουμε πλέον σε ποτάμια σε ολόκληρη την περιοχή», δήλωσε ο καθηγητής Μπρετ Πούλιν από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Ντέιβις.

Ο ίδιος ανέφερε ότι αντίστοιχα «σκουριασμένα ποτάμια» έχουν καταγραφεί και στον Καναδά, καθώς και σε άλλες περιοχές του πλανήτη όπου υπάρχει μόνιμος παγετός.

Οι ερευνητές εξέτασαν δείγματα από έξι λεκάνες απορροής σε εθνικά πάρκα της Αλάσκας. Η έξαρση του φαινομένου καταγράφηκε ιδιαίτερα έντονα το 2019, όταν σημειώθηκε το θερμότερο καλοκαίρι που είχε καταγραφεί στην περιοχή.

Σύμφωνα με τα ευρήματα, περισσότερα από 200 ποτάμια έχουν επηρεαστεί, ενώ οι συγκεντρώσεις μετάλλων εμφανίζονται σε ορισμένα σημεία έως και 70 φορές υψηλότερες σε απόσταση 96 χιλιομέτρων από το σημείο εισροής.

Καθοριστικό ρόλο φαίνεται να έπαιξε και ο χειμώνας που προηγήθηκε. Οι έντονες χιονοπτώσεις δημιούργησαν ένα παχύ στρώμα χιονιού, το οποίο λειτούργησε ως μονωτικό και εμπόδισε το έδαφος να παγώσει ξανά.

Με αυτόν τον τρόπο, το νερό μπόρεσε να εισχωρήσει βαθύτερα στο έδαφος, να έρθει σε επαφή με τα ορυκτά και να μεταφέρει τα διαλυμένα μέταλλα στα ποτάμια.

Μέχρι στιγμής δεν έχουν καταγραφεί μαζικές θανατώσεις ειδών ούτε προβλήματα στο πόσιμο νερό των κοντινών οικισμών. Ωστόσο, η συχνότητα με την οποία εμφανίζεται το φαινόμενο προκαλεί ανησυχία για τις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις στα οικοσυστήματα.

Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι η αλλαγή αυτή αποτελεί μία ακόμη συνέπεια της υπερθέρμανσης της Αρκτικής, την οποία θα πρέπει πλέον να λαμβάνουν υπόψη στις εκτιμήσεις τους για το πώς θα μεταβληθούν τα οικοσυστήματα της περιοχής.