Φύση
Επιστήμονες αναφέρουν πώς τα χταπόδια θα μπορούσαν να κυριαρχήσουν στη Γη, αν όλοι οι άνθρωποι πέθαιναν και η ανθρωπότητα εξαφανιζόταν.
Ο Tim Coulson, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, εξετάζει αυτό το ενδεχόμενο στο βιβλίο του The Universal History of Us.
Σύμφωνα με τον ίδιο, αν οι άνθρωποι εξαφανίζονταν, τα οικολογικά κενά που θα άφηναν πίσω τους δεν θα έμεναν για πάντα άδεια.
Η εξέλιξη θα συνέχιζε κανονικά την πορεία της, οδηγώντας άλλα είδη να προσαρμοστούν και να υιοθετήσουν νέους ρόλους.
Η εξέλιξη δεν σταματά ποτέ
Όπως εξηγεί ο Coulson, η εξέλιξη είναι μια αδιάκοπη διαδικασία που καθοδηγείται από γενετικές μεταλλάξεις και την ανάγκη προσαρμογής στο περιβάλλον.
«Η εξαφάνιση είναι η μοίρα όλων των ειδών, συμπεριλαμβανομένου και του δικού μας, ακόμη κι αν ελπίζουμε ότι αυτό απέχει πολύ», σημειώνει.
Πολλοί θα υπέθεταν ότι τα ζώα που βρίσκονται πιο κοντά στον άνθρωπο εξελικτικά, όπως οι πίθηκοι, θα ήταν οι φυσικοί μας διάδοχοι. Ο Coulson όμως διαφωνεί. Υποστηρίζει ότι η εξάρτησή τους από σύνθετες κοινωνικές δομές και συγκεκριμένες συμπεριφορές ίσως τους δυσκολέψει να προσαρμοστούν σε έναν κόσμο χωρίς ανθρώπους.
Το απρόσμενο φαβορί της εξέλιξης
Αντίθετα, ο καθηγητής στρέφει το βλέμμα του στα… χταπόδια.
Πρόκειται για ζώα που έχουν εντυπωσιάσει την επιστημονική κοινότητα με την ευφυΐα, την προσαρμοστικότητα και τις ικανότητές τους στην επίλυση προβλημάτων.
Η επικοινωνία μέσω αλλαγών χρώματος, η χρήση εργαλείων και η δεξιοτεχνία στο να χρησιμοποιούν αντικείμενα τους καθιστούν, κατά τον Coulson, υποψήφιους «δημιουργούς πολιτισμών».
Σε ένα μακρινό μέλλον, θεωρεί πιθανό ότι τα χταπόδια θα μπορούσαν να εξελιχθούν περαιτέρω, αναπτύσσοντας τρόπους να επιβιώνουν εκτός νερού και να εξερευνούν νέα περιβάλλοντα. Ακόμη και το κυνήγι στη στεριά δεν αποκλείεται, αν η εξέλιξη το επιτρέψει.
Υποθαλάσσιες πόλεις σε έναν κόσμο χωρίς ανθρώπους
Παρότι σήμερα η απουσία σκελετού καθιστά τη ζωή εκτός νερού εξαιρετικά δύσκολη, ο Coulson επισημαίνει ότι η εξέλιξη έχει ξεπεράσει πολύ μεγαλύτερα εμπόδια στο παρελθόν.
Σε έναν μετα-ανθρώπινο κόσμο, οι ωκεανοί θα μπορούσαν να γίνουν ξανά τα μεγάλα κέντρα βιοποικιλότητας.
Εκεί, τα χταπόδια θα μπορούσαν –θεωρητικά– να δημιουργήσουν πολύπλοκες υποθαλάσσιες «πόλεις», να αλληλεπιδρούν με το περιβάλλον τους με νέους τρόπους και ίσως να αναπτύξουν ακόμη και πρωτόγονες μορφές τεχνολογίας.
Ο ίδιος ο Coulson παραδέχεται ότι η πρόβλεψη της εξέλιξης είναι εξαιρετικά αβέβαιη, καθώς εξαρτάται από αμέτρητες μεταβλητές.
Ωστόσο, η σκέψη και μόνο βοηθά να κατανοήσουμε κάτι βασικό: η ζωή στη Γη έχει μια εντυπωσιακή ικανότητα να προσαρμόζεται, να επιβιώνει και να επανεφευρίσκει τον εαυτό της.
