Περιβάλλον
Όλοι το έχουμε ζήσει. Σηκώνεσαι για ένα ποτήρι νερό ή να αλλάξεις κανάλι και μέσα σε δευτερόλεπτα ο σκύλος σου έχει ήδη πάρει τη θέση σου στον καναπέ. Ξαπλώνει άνετα, κοιτάζει αθώα και φαίνεται να λέει: «Τώρα είναι δική μου».
Η συμπεριφορά αυτή δεν είναι ούτε κακία ούτε προσπάθεια κυριαρχίας, όπως πολλοί πιστεύουν. Κρύβει πολύ πιο απλούς και γλυκούς λόγους.
Ο πρώτος και πιο πρακτικός είναι η θερμότητα. Το ανθρώπινο σώμα αφήνει πίσω του ένα «θερμικό αποτύπωμα».
Η θέση παραμένει ζεστή για αρκετά λεπτά και για έναν σκύλο, που αγαπά τις άνετες και θερμές επιφάνειες, αποτελεί ιδανικό σημείο ξεκούρασης. Εξοικονομεί ενέργεια αντί να ζεστάνει μόνος του ένα κρύο μαξιλάρι.
Εξίσου σημαντική είναι η μυρωδιά. Η όσφρηση των σκύλων είναι δεκάδες χιλιάδες φορές πιο ισχυρή από τη δική μας.
Η θέση που μόλις αφήσαμε είναι γεμάτη με τη δική μας οσμή. Για το ζώο αυτή η μυρωδιά ισοδυναμεί με ασφάλεια, οικειότητα και σύνδεση με τον άνθρωπό του. Είναι σαν να τυλίγεται σε μια αόρατη κουβέρτα που μυρίζει τον αγαπημένο του άνθρωπο.Η συμπεριφορά συνδέεται επίσης με τον κοινωνικό χαρακτήρα των σκύλων. Ως ζώα αγέλης θέλουν να βρίσκονται κοντά στα μέλη της «οικογένειάς» τους.
Όταν αφήνουμε τη θέση, το σημείο γίνεται ο πιο κοντινός τρόπος να μείνουν συνδεδεμένοι μαζί μας. Σε ορισμένες περιπτώσεις λειτουργεί και ως ήπια μορφή «φύλαξης»: κρατούν τη θέση ασφαλή μέχρι να επιστρέψουμε.
Μερικές φορές ενισχύεται και από την προσοχή που λαμβάνουν. Αν γελάμε, τους μιλάμε ή τους χαϊδεύουμε όταν μας «κλέβουν» τη θέση, μαθαίνουν ότι η κίνηση αυτή φέρνει αντίδραση και την επαναλαμβάνουν.
Σπάνια πρόκειται για πραγματική κυριαρχία. Αν ο σκύλος γρυλίζει ή αρνείται να μετακινηθεί όταν επιστρέφουμε, τότε μπορεί να υπάρχει θέμα εδαφικής συμπεριφοράς που χρειάζεται εκπαίδευση. Στην πλειονότητα των περιπτώσεων, όμως, η κίνηση είναι έκφραση αγάπης και ανάγκης για άνεση.
Την επόμενη φορά που θα βρείτε τον σκύλο σας στη θέση σας, θυμηθείτε: δεν σας «κλέβει» τίποτα. Απλώς επιλέγει το πιο ζεστό, το πιο οικείο και το πιο ασφαλές σημείο στο σπίτι – εκεί όπου μόλις ήσασταν εσείς.
