Κατοικίδια
Όποιος ζει με γάτα πιθανότατα το έχει δει. Το ζώο σταματά ξαφνικά αυτό που κάνει, σηκώνει το κεφάλι και καρφώνει το βλέμμα του σε μια γωνία του δωματίου, στο ταβάνι ή ακόμη και σε έναν άδειο τοίχο. Μερικές φορές τα αυτιά του κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση και η συμπεριφορά του δημιουργεί την εντύπωση ότι παρακολουθεί κάτι που εμείς απλώς δεν μπορούμε να δούμε.
Η πραγματικότητα είναι λιγότερο μεταφυσική αλλά εξίσου ενδιαφέρουσα. Οι αισθήσεις της γάτας λειτουργούν διαφορετικά από τις ανθρώπινες. Η ακοή της καλύπτει πολύ υψηλότερες συχνότητες από αυτές που αντιλαμβάνεται ο άνθρωπος, γεγονός που της επιτρέπει να εντοπίζει ήχους από μικρά τρωκτικά και άλλες πηγές που για εμάς είναι ουσιαστικά αθόρυβες.
Έτσι, όταν μια γάτα κοιτάζει επίμονα έναν τοίχο, μπορεί να έχει ακούσει ένα έντομο, έναν σωλήνα, μια μικρή μετακίνηση μέσα στην κατασκευή ή έναν ήχο από το διπλανό διαμέρισμα. Τα κινητά αυτιά της τη βοηθούν μάλιστα να εντοπίζει με μεγάλη ακρίβεια την κατεύθυνση από την οποία προέρχεται ένας ήχος.
Το ίδιο συμβαίνει με την όραση. Οι γάτες είναι εξαιρετικά προσαρμοσμένες σε συνθήκες χαμηλού φωτισμού και ιδιαίτερα ευαίσθητες στην κίνηση. Μια μικροσκοπική σκιά, ένα έντομο ή μια αντανάκλαση που περνά απαρατήρητη από εμάς μπορεί να είναι αρκετή για να ενεργοποιήσει το κυνηγετικό τους ένστικτο.
Υπάρχει όμως και κάτι ακόμη. Η γάτα μπορεί απλώς να παραμένει ακίνητη ενώ επεξεργάζεται τα ερεθίσματα γύρω της. Το γεγονός ότι δεν βλέπουμε αυτό που έχει τραβήξει την προσοχή της δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει.
Με άλλα λόγια, όταν η γάτα κοιτάζει επίμονα το «τίποτα», τις περισσότερες φορές το τίποτα υπάρχει μόνο για εμάς.
