Πολλοί πιστεύουν ότι τα κατοικίδια μπορούν να αναγνωρίσουν τους καλούς και τους κακούς ανθρώπους. Χαρακτηριστική είναι η φράση: «Ο σκύλος μου καταλαβαίνει τους ανθρώπους. Αν δεν του αρέσει κάποιος, κάτι θα ξέρει».

Στην πραγματικότητα, οι σκύλοι και οι γάτες δεν αξιολογούν την ηθική ενός ανθρώπου. Αντιλαμβάνονται τη γλώσσα του σώματος, τον τόνο της φωνής, τις κινήσεις και τη συμπεριφορά απέναντί τους, ενώ επηρεάζονται έντονα από προηγούμενες εμπειρίες.

Οι ειδικοί εξηγούν ότι πολλές ανθρώπινες χειρονομίες μπορεί να εκληφθούν ως απειλητικές. «Πράγματα που εμείς οι άνθρωποι θεωρούμε θετικούς τρόπους χαιρετισμού — όπως το να κοιτάμε κάποιον στα μάτια ή να απλώνουμε το χέρι για χειραψία — μπορεί στην πραγματικότητα να θεωρούνται απειλητικά για τους σκύλους και τις γάτες».

Επιπλέον, ένα κατοικίδιο μπορεί να αντιδρά αρνητικά σε κάποιον επειδή του θυμίζει μια παλαιότερη δυσάρεστη εμπειρία και όχι επειδή τον θεωρεί «κακό» άνθρωπο.

Όπως επισημαίνουν οι ειδικοί, «Μπορεί να είσαι απαίσιος άνθρωπος με ένα άτομο και υπέροχος άνθρωπος με τον σκύλο σου. Αυτό είναι που ενδιαφέρει τον σκύλο σου».

Επομένως, τα κατοικίδια δεν αποτελούν «κριτές χαρακτήρα». Δημιουργούν σχέσεις εμπιστοσύνης και ασφάλειας, αντιδρώντας κυρίως στον τρόπο με τον οποίο τους φερόμαστε και στα βιώματα που έχουν αποκτήσει.