Πρόσωπα
Μια άγνωστη αλλά ιδιαίτερα απολαυστική ιστορία από τη στενή φιλία της Αλίκης Βουγιουκλάκη και της Μαρινέλλας έρχεται ξανά στο προσκήνιο, φωτίζοντας την ανθρώπινη πλευρά πίσω από τη λάμψη δύο κορυφαίων προσωπικοτήτων της υποκριτικής και του τραγουδιού αντίτοιχα.
Η Μαρινέλλα και η Αλίκη Βουγιουκλάκη υπήρξαν δύο από τις σημαντικότερες παρουσίες του ελληνικού θεάματος, με μια σχέση που ξεκίνησε τη δεκαετία του ’60 και εξελίχθηκε σε βαθιά φιλία ζωής, η οποία κράτησε μέχρι τον θάνατο της Βουγιουκλάκη το 1996.
Παρά τη δημόσια εικόνα τους ως δύο μεγάλων σταρ, οι προσωπικές τους στιγμές μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας αποκαλύπτουν μια σχέση γεμάτη οικειότητα, χιούμορ και αμοιβαία στήριξη.
Τα καλοκαίρια στον Θεολόγο, όπου διέθεταν εξοχικές κατοικίες, αποτέλεσαν για τις δύο γυναίκες ένα καταφύγιο χαλάρωσης, όπου μοιράζονταν σκέψεις, εμπειρίες και στιγμές καθημερινότητας.
Μία από τις πιο χαρακτηριστικές ιστορίες που έχουν διασωθεί αφορά το τραγούδι «Σταλιά – Σταλιά» του Γιώργου Ζαμπέτα, το οποίο αρχικά προοριζόταν για την Αλίκη Βουγιουκλάκη στην ταινία «Το Κορίτσι του Λούνα Παρκ».
Τελικά, η ηθοποιός το απέρριψε και το τραγούδησε η Μαρινέλλα, γεγονός που αποδείχθηκε καθοριστικό για τη σόλο πορεία της.
Ανάμεσα στις πολλές κοινές τους αναμνήσεις ξεχωρίζει και ένα χιουμοριστικό περιστατικό από έξοδο για φαγητό, όταν οι δύο γυναίκες δυσκολεύονταν να διαβάσουν τον κατάλογο.
Σε μια στιγμή αυθορμητισμού, η Αλίκη φέρεται να σχολίασε στη Μαρινέλλα να μη χρησιμοποιήσει τα γυαλιά της, λέγοντας χαρακτηριστικά:
«Είσαι τρελή; Δεν βλέπεις εμένα που δεν τα βάζω;».
Λίγο αργότερα όταν πήρε η ίδια τον κατάλογο, τον κρατούσε ανάποδα, προκαλώντας την απορία του σερβιτόρου, τον οποίο και αποστόμωσε με χιούμορ λέγοντας ότι το έκανε επίτηδες για να διαπιστώσει αν θα το παρατηρήσει.
Η στιγμή αυτή, όπως έχει περιγραφεί από τη Μαρινέλλα, κατέληξε σε γέλια και ανεμελιά, αποτυπώνοντας τον αυθορμητισμό και το χιούμορ που χαρακτήριζαν τη σχέση τους.
Η ίδια άλλωστε είχε μιλήσει επανειλημμένα με συγκίνηση για την Αλίκη Βουγιουκλάκη, υπογραμμίζοντας την ευγένεια, τη γενναιοδωρία και τη βαθιά συναισθηματική της σύνδεση με τους ανθρώπους που αγαπούσε.
