Κινηματογράφος
Ο ελληνικός κινηματογράφος δεν έγραψε μόνο ιστορία μέσα από τις ταινίες του, αλλά και μέσα από τους μεγάλους έρωτες που γεννήθηκαν πίσω από τις κάμερες.
Πολλοί από τους ηθοποιούς της «χρυσής εποχής» γνώρισαν τον έρωτα στα γυρίσματα, σχημάτισαν ζευγάρια που έγιναν θρυλικά και απασχόλησαν τον Τύπο και το κοινό για χρόνια.
Ο πιο γνωστός έρωτας υπήρξε σίγουρα αυτός της Αλίκης Βουγιουκλάκη και του Δημήτρη Παπαμιχαήλ. Γνωρίστηκαν στις αρχές της δεκαετίας του ’60 και γρήγορα έγιναν το πιο διάσημο ζευγάρι της Ελλάδας. Συνεργάστηκαν σε πολλές επιτυχίες, όπως οι ταινίες «Η Αλίκη στο Ναυτικό» και «Χτυποκάρδια στο θρανίο», και η χημεία τους στην οθόνη μεταφέρθηκε και στην πραγματική ζωή. Παντρεύτηκαν το 1965 και απέκτησαν έναν γιο, τον Γιάννη, όμως η έντονη προσωπικότητα και των δύο, οι επαγγελματικές φιλοδοξίες και η πίεση της δημοσιότητας οδήγησαν στον χωρισμό τους το 1974. Παρ’ όλα αυτά, η ιστορία τους παραμένει ο μεγαλύτερος έρωτας του ελληνικού κινηματογράφου.
Ένας ακόμη σπουδαίος έρωτας ήταν αυτός της Τζένης Καρέζη και του Κώστα Καζάκου. Η γνωριμία τους έγινε στο θέατρο και η σχέση τους κράτησε τόσο στη σκηνή όσο και στη ζωή. Παντρεύτηκαν το 1968 και απέκτησαν έναν γιο, ενώ η σχέση τους ξεχώριζε για την ουσιαστικότητα και τη σταθερότητά της, αφού τους συνέδεε όχι μόνο ο έρωτας, αλλά και κοινές πολιτικές και καλλιτεχνικές απόψεις. Έμειναν μαζί μέχρι τον θάνατο της Τζένης Καρέζη το 1992.
Ιδιαίτερη θέση έχουν και οι σχέσεις της Μελίνας Μερκούρη με τον Ζυλ Ντασσέν. Ο έρωτάς τους ξεκίνησε στο εξωτερικό και ήταν θυελλώδης. Ο Ντασσέν σκηνοθέτησε αρκετές ταινίες με τη Μερκούρη, ανάμεσα στις οποίες και το «Ποτέ την Κυριακή», που την έκανε γνωστή παγκοσμίως. Το ζευγάρι παρέμεινε μαζί μέχρι το τέλος της ζωής της και θεωρείται ένα από τα πιο εμβληματικά τόσο στον ελληνικό όσο και στον διεθνή κινηματογράφο.
Υπήρχαν όμως και σχέσεις που δεν κατέληξαν σε γάμο αλλά έγιναν θρυλικές, έρωτες που άνθισαν στα γυρίσματα και διατηρήθηκαν χρόνια μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας.
Οι μεγάλοι έρωτες του ελληνικού κινηματογράφου δεν ήταν απλώς ιστορίες διάσημων προσωπικοτήτων. Ήταν ιστορίες πάθους, φιλοδοξίας, ζήλιας, επιτυχιών και χωρισμών, που πολλές φορές επηρέασαν και τις ταινίες στις οποίες πρωταγωνίστησαν. Ίσως γι’ αυτό πολλές σκηνές αγάπης στην παλιά ελληνική κινηματογραφία φαίνονται τόσο αληθινές: πίσω από τις κάμερες υπήρχαν πραγματικά συναισθήματα.
