Κινηματογράφος
Η Τζόλυ Γαρμπή υπήρξε μία από τις πιο αναγνωρίσιμες μορφές του παλιού ελληνικού κινηματογράφου και θεάτρου, αφήνοντας το στίγμα της κυρίως μέσα από δεύτερους. αλλά ιδιαίτερα δυνατούς ρόλους.
Με τη χαρακτηριστική βαθιά φωνή, το επιβλητικό βλέμμα και τη φυσικότητα στην ερμηνεία της, έγινε η «ψυχομάνα» του ελληνικού σινεμά, ενσαρκώνοντας συχνά μητέρες, θείες και γυναίκες της οικογένειας.
Γεννημένη το 1913 στο Γιοχάνεσμπουργκ, με καταγωγή από την Κεφαλονιά, ακολούθησε τον δρόμο της υποκριτικής και σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου.
Η καριέρα της γνώρισε μεγάλη άνθηση κυρίως από τη δεκαετία του 1950 και μετά, με συμμετοχές σε αγαπημένες ταινίες όπως «Μακρυκωσταίοι και Κοντογιώργηδες», «Ο Ατσίδας» και «Η Νεράιδα και το Παλικάρι».
Παρά την επιτυχία της, τα τελευταία χρόνια της ζωής της χαρακτηρίστηκαν από απομόνωση και προβλήματα υγείας.
Η Τζόλυ Γαρμπή έφυγε από τη ζωή στις 9 Δεκεμβρίου 2002 σε ηλικία 90 ετών, ενώ τα τελευταία χρόνια της ζωής της ζούσε σε γηροκομείο.
Ο θάνατός της έγινε γνωστός αρκετές ημέρες αργότερα, γεγονός που προκάλεσε συγκίνηση στον καλλιτεχνικό κόσμο.
Την ίδια περίοδο, ο σύζυγός της και επίσης ηθοποιός Θόδωρος Μορίδης αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας και δεν μπορούσε να βρίσκεται κοντά της.
Η ίδια φέρεται να έπασχε από άνοια και δεν αναγνώριζε κανέναν, ούτε ακόμη κα τον σύζυγό της.
Η σπουδαία ηθοποιός έφυγε μακριά από τα «φώτα» της δημοσιότητας, αφήνοντας όμως πίσω της μια σημαντική καλλιτεχνική παρακαταθήκη.
Η πορεία της θυμίζει πως ακόμη και οι ρόλοι που δεν βρίσκονται στο επίκεντρο μπορούν να μείνουν αξέχαστοι.
