
Οι τελευταίες ημέρες της Αλίκης Βουγιουκλάκη ήταν μια περίοδος αγωνίας για ολόκληρη την Ελλάδα. Η γυναίκα που για δεκαετίες είχε συνδεθεί με τη χαρά, το χαμόγελο και τη λάμψη, έδινε πλέον τη δική της, δύσκολη μάχη μακριά από τα φώτα της σκηνής.
Η κατάσταση της υγείας της είχε επιδεινωθεί σημαντικά και η αγαπημένη ηθοποιός νοσηλευόταν στο Ιατρικό Κέντρο Αθηνών, όπου οι γιατροί προσπαθούσαν να σταθεροποιήσουν την κατάστασή της.
Έξω από το νοσοκομείο, δεκάδες άνθρωποι συγκεντρώνονταν καθημερινά, αφήνοντας λουλούδια και μηνύματα συμπαράστασης, ενώ η χώρα παρακολουθούσε με αγωνία κάθε νέα ενημέρωση.
Οι τελευταίες 72 ώρες ήταν ιδιαίτερα κρίσιμες.
Η οργανική λειτουργία του ήπατος είχε επιβαρυνθεί σοβαρά και η εικόνα της υγείας της χαρακτηριζόταν εξαιρετικά δύσκολη.
Στο πλευρό της βρίσκονταν ο γιος της Γιάννης Παπαμιχαήλ, στενοί συγγενείς και οι θεράποντες ιατροί της, ενώ οι επισκέψεις είχαν περιοριστεί λόγω της σοβαρότητας της κατάστασής της.
Παρά τις προσπάθειες των γιατρών, η πορεία της ασθένειας δεν μπορούσε να αναστραφεί. Τα ιατρικά ανακοινωθέντα εκείνων των ημερών μιλούσαν για συνεχή επιδείνωση, ενώ οι ελπίδες για βελτίωση μειώνονταν.
Λίγο πριν από τις 7 το πρωί της 23ης Ιουλίου 1996, η καρδιά της Αλίκης Βουγιουκλάκη σταμάτησε να χτυπά.
Η επίσημη αιτία θανάτου ήταν το ηπατικό κώμα, ως αποτέλεσμα της σοβαρής νόσου που αντιμετώπιζε.
Η είδηση του θανάτου της προκάλεσε πανελλήνιο σοκ. Τα μέσα ενημέρωσης διέκοψαν το πρόγραμμά τους, ενώ χιλιάδες άνθρωποι έσπευσαν να την αποχαιρετήσουν.
Η τελευταία εικόνα της Αλίκης, μιας γυναίκας που είχε χαρίσει αμέτρητες στιγμές χαράς μέσα από τον κινηματογράφο και το θέατρο, έμεινε χαραγμένη στη μνήμη των Ελλήνων.
Η «εθνική σταρ» έφυγε από τη ζωή, όμως το αποτύπωμά της παρέμεινε ανεξίτηλο.