Πρόσωπα
Θλίψη έχει προκαλέσει στον χώρο της ποντιακής μουσικής η είδηση του θανάτου του Στάθη Παρχαρίδη, ο οποίος «έφυγε ξαφνικά από τη ζωή σε ηλικία 59 ετών.
Την είδηση έκανε γνωστή την Τετάρτη 19 Αυγούστου ο Σύλλογος Ποντίων Ν. Ροδόπης «Η Τραπεζούντα», εκφράζοντας τα συλλυπητήριά του στην οικογένεια, τους συνεργάτες και τους ανθρώπους που στάθηκαν κοντά στον γνωστό καλλιτέχνη.
«Με βαθιά θλίψη πληροφορηθήκαμε την απώλεια του αγαπημένου τραγουδιστή Στάθη Παρχαρίδη», ανέφερε ο σύλλογος, σημειώνοντας πως η παρουσία και η προσφορά του στο ποντιακό τραγούδι θα παραμείνουν αξέχαστες.
Ο Στάθης Παρχαρίδης γεννήθηκε στις 2 Απριλίου 1967 στην Κοζάνη και μεγάλωσε σε οικογένεια με ισχυρούς δεσμούς με την ποντιακή μουσική και παράδοση. Η οικογενειακή του καταγωγή ήταν από το Καπίκιοϊ της Ματσούκας Τραπεζούντας, ενώ από μικρή ηλικία ήρθε σε επαφή με την ποντιακή λύρα.
Καθοριστική υπήρξε η επιρροή του παππού του, Ευστάθιου, γνωστού ως «Γραντζά», αλλά και του πατέρα και του θείου του, που επίσης είχαν στενή σχέση με τη μουσική. Αρχικά ασχολήθηκε αυτοδίδακτα με την ποντιακή λύρα και στη συνέχεια ακολούθησε επαγγελματικά τον δρόμο του τραγουδιού, πραγματοποιώντας τα πρώτα του βήματα μαζί με τον αδελφό του, Αλέξη.
Στην πορεία της καριέρας του συνεργάστηκε με τη VASIPAP και κυκλοφόρησε προσωπικές δισκογραφικές δουλειές, μεταξύ των οποίων οι «Το γεσιρόπον», «Μια βραδιά με τον Στάθη Παρχαρίδη» και «Το φεγγιτοβέρ’». Παράλληλα συμμετείχε σε συλλογικές μουσικές παραγωγές.
Ιδιαίτερα σημαντική ήταν και η παρουσία του στις ποντιακές μουσικές σκηνές σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Οι εμφανίσεις του, ωστόσο, δεν περιορίστηκαν στην Ελλάδα, καθώς ταξίδεψε σε χώρες της Ευρώπης, αλλά και στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Αυστραλία, συμμετέχοντας σε εκδηλώσεις της ποντιακής ομογένειας.
Ο Σ.Παρχαρίδης είχε ενεργό ρόλο και στη διάδοση της ποντιακής παράδοσης. Εργάστηκε ως χοροδιδάσκαλος και χοράρχης σε συλλόγους της Δυτικής Μακεδονίας, ενώ δίδαξε ποντιακή λύρα και συμμετείχε σε πολιτιστικές δράσεις, συμβάλλοντας στη μεταλαμπάδευση της παράδοσης στις νεότερες γενιές.
Η μουσική αποτέλεσε για τον ίδιο κάτι περισσότερο από επάγγελμα. Ήταν ένας τρόπος να διατηρεί ζωντανή τη σύνδεσή του με τις ρίζες και την οικογενειακή του ιστορία. Την ίδια πορεία ακολουθεί και ο γιος του, Αναστάσιος Παρχαρίδης, συνεχίζοντας την οικογενειακή παράδοση στο ποντιακό τραγούδι.
Ο θάνατός του αφήνει ένα σημαντικό κενό στην ποντιακή μουσική σκηνή, με την καλλιτεχνική του διαδρομή και τη συμβολή του στη διατήρηση της παράδοσης να αποτελούν πλέον μέρος της μουσικής παρακαταθήκης του Ποντιακού Ελληνισμού.
