Ο Μάνος Λοΐζος έφυγε από τη ζωή μόλις στα 45 του χρόνια, στις 17 Σεπτεμβρίου 1982. Τέσσερις δεκαετίες και πλέον μετά, η μουσική του παραμένει ζωντανή, περνώντας από γενιά σε γενιά και συνδέοντας το ελληνικό τραγούδι με την κοινωνική πραγματικότητα και την πολιτική έκφραση.

Πέρα όμως από τον σπουδαίο συνθέτη, όσοι τον γνώρισαν μιλούν για έναν άνθρωπο με ιδιαίτερη ευγένεια και ζεστασιά. Χαρακτηριστική είναι η μαρτυρία του Βασίλη Παπακωνσταντίνου, ο οποίος γνώρισε τον Λοΐζο το 1974.

«Μπαίνω μέσα και βλέπω μόνο δύο τεράστια μάτια γεμάτα καλοσύνη μέσα στο στούντιο, τίποτα άλλο. “Καλώς το φιλαράκο” μου λέει, είχα μείνει από τα μάτια του. Τέτοια καλοσύνη δεν έβλεπες αλλού», είχε περιγράψει.

Η γνωριμία τους εξελίχθηκε σε βαθιά φιλία και σημαντική καλλιτεχνική συνεργασία. Ο Παπακωνσταντίνου έχει μάλιστα πει: «Αν δεν ήμουν παιδί του πατέρα μου θα ήθελα να ήμουν γιος του Μάνου Λοΐζου, αλλά ήταν αργά, δεν το άκουσε αυτό. Είχε φύγει».

Οι συνεργασίες που σημάδεψαν το ελληνικό τραγούδι

Ο Λοΐζος συνεργάστηκε με κορυφαίους στιχουργούς και ερμηνευτές, δημιουργώντας τραγούδια που έγιναν μέρος της ελληνικής μουσικής ιστορίας. Ανάμεσα στους σημαντικούς συνεργάτες του ήταν ο Λευτέρης Παπαδόπουλος, ο Γιάννης Νεγρεπόντης, ο Φώντας Λάδης και ο Μανώλης Ρασούλης.

Τραγούδια όπως το «Δρόμος», το «Τσε», «Το ακορντεόν», το «Όλα σε θυμίζουν» και το «Ζεϊμπέκικο της Ευδοκίας» συνδέθηκαν με τις φωνές μεγάλων ερμηνευτών, μεταξύ άλλων της Χάρις Αλεξίου, του Γιώργου Νταλάρα και του Βασίλη Παπακωνσταντίνου.

Η συνεργασία του με τον Λευτέρη Παπαδόπουλο υπήρξε ιδιαίτερα σημαντική. Οι δύο άνδρες έγιναν στενοί φίλοι, με τη δημιουργική τους σχέση να αφήνει πίσω της τραγούδια που εξακολουθούν να ακούγονται.

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του, ο Λοΐζος αντιμετώπισε σοβαρά προβλήματα υγείας. Τον Ιούνιο του 1982 υπέστη εγκεφαλικό επεισόδιο και τον Αύγουστο ταξίδεψε στη Μόσχα για θεραπεία. Στις 7 Σεπτεμβρίου υπέστη δεύτερο εγκεφαλικό και δέκα ημέρες αργότερα έφυγε από τη ζωή.

Ο Μίκης Θεοδωράκης τον είχε χαρακτηρίσει «γλυκύτερο και ευγενέστερο», ενώ η Χάρις Αλεξίου, χρόνια αργότερα, έγραψε: «Σαράντα χρόνια μετά είσαι ακόμη εδώ!».

Και πράγματι, ο Μάνος Λοΐζος παραμένει παρών μέσα από τα τραγούδια του, που συνεχίζουν να τραγουδιούνται, να συγκινούν και να αποκτούν νέους ακροατές.