Μια βραδιά γεμάτη ελληνική μουσική, κέφι και φιλοξενία έμελλε να μείνει αξέχαστη στη δεκαετία του ’60, όταν η Μαίρη Λίντα και ο Μανώλης Χιώτης βρέθηκαν στο επίκεντρο μιας ξεχωριστής συνάντησης με πρωταγωνιστές τον Αριστοτέλη Ωνάση, τον πρίγκιπα Ρενιέ του Μονακό και τη Γκρέις Κέλι.

Την περίοδο εκείνη, ο Έλληνας μεγιστάνας και ο πρίγκιπας του Μονακό βρίσκονταν σε έντονη διαφωνία για το μέλλον του Πριγκιπάτου. Ο Ωνάσης, έχοντας αποκτήσει σημαντική επιρροή μέσω της Société des Bains de Mer, επιθυμούσε ένα Μονακό προσανατολισμένο στην παγκόσμια ελίτ, ενώ ο Ρενιέ ήθελε να διευρύνει την απήχησή του και να το καταστήσει πιο ανοιχτό σε επισκέπτες.

Τον Απρίλιο του 1961, ο Ωνάσης αποφάσισε να φιλοξενήσει τον Ρενιέ και τη σύζυγό του Γκρέις Κέλι σε μια πολυτελή κρουαζιέρα στο Αιγαίο με τη θρυλική θαλαμηγό «Χριστίνα». Στην παρέα βρισκόταν και η Μαρία Κάλλας, ενώ ο επιχειρηματίας προσπάθησε να παρουσιάσει στους καλεσμένους του τη μοναδική πλευρά της Ελλάδας.

Όταν η θαλαμηγός έφτασε στον Πειραιά, η παρέα μεταφέρθηκε στην περίφημη «Σπηλιά του Παρασκευά» στην Καστέλλα, όπου εμφανίζονταν τότε δύο από τα μεγαλύτερα ονόματα του ελληνικού τραγουδιού: ο Μανώλης Χιώτης και η Μαίρη Λίντα.

Η παρουσία του Ωνάση, της Γκρέις Κέλι, του πρίγκιπα Ρενιέ και της Μαρίας Κάλλας προκάλεσε ενθουσιασμό στο μαγαζί. Το μουσικό πρόγραμμα προσαρμόστηκε για τους ξεχωριστούς καλεσμένους, με τον Χιώτη να εντυπωσιάζει με το τετράχορδο μπουζούκι του και τη Μαίρη Λίντα να μαγεύει το κοινό με τη φωνή της.

Η Γκρέις Κέλι φέρεται να παρακολούθησε τη βραδιά με μεγάλο θαυμασμό, ενώ η Μαρία Κάλλας εξέφρασε τον ενθουσιασμό της για το ταλέντο της Μαίρης Λίντα. Ακόμα και ο πρίγκιπας Ρενιέ, ο οποίος αρχικά κρατούσε πιο τυπική στάση, χαλάρωσε μέσα στο κλίμα της ελληνικής διασκέδασης.

Η μουσική και η φιλοξενία δημιούργησαν μια διαφορετική ατμόσφαιρα, όπου οι επιχειρηματικές και πολιτικές διαφωνίες πέρασαν για λίγο σε δεύτερο πλάνο. Σύμφωνα με μαρτυρίες της εποχής, η Γκρέις Κέλι ενδιαφέρθηκε ιδιαίτερα για το μπουζούκι του Μανώλη Χιώτη και του άφησε ένα αυτόγραφο ως αναμνηστικό.

Χρόνια αργότερα, η Μαίρη Λίντα θυμόταν εκείνη τη συνάντηση ως μια από τις πιο ιδιαίτερες στιγμές της καριέρας της. Όπως είχε αναφέρει, η βραδιά εκείνη απέδειξε τη δύναμη της ελληνικής μουσικής, που μπορούσε να ενώσει ανθρώπους από διαφορετικούς κόσμους και να δημιουργήσει στιγμές πέρα από τα πρωτόκολλα και τις διαφορές.