Πρόσωπα
Σχεδόν τρεις δεκαετίες μετά τον θάνατο της πριγκίπισσας Νταϊάνα, νέες αποκαλύψεις έρχονται να αναζωπυρώσουν τη συζήτηση γύρω από τις ημέρες που ακολούθησαν το μοιραίο τροχαίο στο Παρίσι.
Στο επίκεντρο βρίσκεται το νέο βιβλίο του αδελφού της, Τσαρλς Σπένσερ, «Swan Song: Diana, My Sister», στο οποίο περιγράφει προσωπικές συνομιλίες και περιστατικά από εκείνη την περίοδο, διατυπώνοντας σοβαρούς ισχυρισμούς για τη στάση της βασιλικής οικογένειας.
Η επίμαχη συνομιλία με τον Κάρολο
Ο κόμης Σπένσερ υποστηρίζει ότι είχε τηλεφωνική επικοινωνία με τον τότε πρίγκιπα Κάρολο λίγο μετά τον θάνατο της Νταϊάνα και ότι κατά τη διάρκεια της συζήτησης άκουσε από τον ίδιο τη φράση πως «θα την ξεχάσουμε αρκετά σύντομα».
Μιλώντας στο BBC, ο Σπένσερ εμφανίστηκε κατηγορηματικός ότι θυμάται τη συγκεκριμένη συνομιλία και δεν αφήνει περιθώριο αμφιβολίας ως προς τα λόγια που αποδίδει στον Κάρολο.
«Μπορώ να σας πω εδώ και τώρα ότι αυτές ακριβώς ήταν οι λέξεις που είπε», δήλωσε, εξηγώντας ότι είχε μιλήσει τηλεφωνικά με τον τότε διάδοχο του βρετανικού θρόνου μόλις δύο φορές.
Όπως ανέφερε, η συγκεκριμένη φράση τον συγκλόνισε σε τέτοιο βαθμό ώστε να τερματίσει απότομα την επικοινωνία.
«Πραγματικά έμεινα τόσο έκπληκτος και, μετά από μια σιωπή λόγω του σοκ, είπα: “Δεν μπορώ να πιστέψω ότι μόλις το είπες αυτό” και του έκλεισα το τηλέφωνο», περιγράφει.
Στο βιβλίο του, ο Σπένσερ αναφέρεται και στην ένταση που προηγήθηκε της κηδείας της Νταϊάνα, ειδικά γύρω από το εάν οι δύο γιοι της, Γουίλιαμ και Χάρι, θα έπρεπε να ακολουθήσουν το φέρετρο στην πομπή.
Ο ίδιος υποστηρίζει ότι είχε εκφράσει την αντίθεσή του στην παρουσία των παιδιών, θεωρώντας τα πολύ μικρά για μια τόσο φορτισμένη διαδικασία.
Σύμφωνα με την αφήγησή του, η στάση αυτή προκάλεσε την οργή του Καρόλου, ο οποίος φέρεται να κατηγόρησε την οικογένεια Σπένσερ για έλλειψη αίσθησης καθήκοντος.
Ο Σπένσερ υποστηρίζει ότι κάποια στιγμή ο Κάρολος σταμάτησε να μιλά και εκείνος θεώρησε πως η ένταση είχε αρχίσει να υποχωρεί. Ωστόσο, όπως περιγράφει, ακολούθησε η επίμαχη αναφορά για το πόσο γρήγορα θα ξεχνιόταν η Νταϊάνα.
Η αντίδραση του Παλατιού
Οι αναφορές του βιβλίου προκάλεσαν αντίδραση από το Παλάτι, το οποίο απέφυγε να σχολιάσει επί της ουσίας τους ισχυρισμούς.
Σε μια ασυνήθιστα αιχμηρή τοποθέτηση, αναφέρθηκε ότι ο πόνος από μια οικογενειακή απώλεια μπορεί, με την πάροδο του χρόνου, να επηρεάσει τον τρόπο με τον οποίο κάποιος θυμάται και αξιολογεί γεγονότα.
«Η Αυτού Μεγαλειότητα έχει επίγνωση ότι ο πόνος της αδελφικής απώλειας μπορεί να θολώσει τη λογική, να επηρεάσει την κρίση και να χρωματίσει τη μνήμη με τρόπους που οι άλλοι δεν αντιλαμβάνονται», ανέφερε το Παλάτι.
Ο Σπένσερ αμφισβήτησε ουσιαστικά αυτή την εκδοχή, διερωτώμενος εάν η αντίδραση του βασιλιά οφείλεται σε οργή ή σε αμηχανία.
Παράλληλα, υποστήριξε ότι είχε μιλήσει αμέσως μετά τη συνομιλία με συγγενείς και φίλους του, καθώς, όπως είπε, όσα άκουσε ήταν τόσο σοκαριστικά ώστε ένιωσε την ανάγκη να τα μοιραστεί μαζί τους.
Ο ισχυρισμός για την Ελισάβετ
Ο αδελφός της Νταϊάνα καταγράφει επίσης μια φερόμενη συνομιλία σχετικά με την πρώτη αντίδραση της βασίλισσας Ελισάβετ Β΄ όταν πληροφορήθηκε για το τροχαίο στο Παρίσι.
Σύμφωνα με την αφήγησή του, όταν έφτασε η πρώτη ενημέρωση για το δυστύχημα, η βασίλισσα φέρεται να ρώτησε: «Τι κάνει πάλι τώρα;».
Ο Σπένσερ διευκρινίζει ότι η συγκεκριμένη φράση φέρεται να ειπώθηκε πριν γίνει γνωστή η σοβαρότητα της κατάστασης.
Υποστηρίζει επίσης ότι, μετά τον θάνατο της Νταϊάνα, η Ελισάβετ είχε εξετάσει μέσω του ιδιωτικού γραμματέα της το ενδεχόμενο να της αποδοθεί εκ νέου ο τίτλος HRH.
Οι αναφορές του Σπένσερ δεν έχουν μείνει χωρίς αντίλογο. Ο Γκραντ Χάρολντ, ο οποίος είχε εργαστεί για τον Κάρολο όταν εκείνος ήταν ακόμη πρίγκιπας της Ουαλίας, αμφισβήτησε τη συγκεκριμένη εκδοχή των γεγονότων.
«Αυτά τα σχόλια απλώς δεν βγάζουν νόημα», δήλωσε, υποστηρίζοντας ότι η περιγραφή δεν ανταποκρίνεται σε όσα ο ίδιος γνωρίζει για την κατάσταση εκείνη την περίοδο.
Έτσι, το βιβλίο του Τσαρλς Σπένσερ επαναφέρει στο προσκήνιο γεγονότα από τις πιο φορτισμένες ημέρες για τη βρετανική βασιλική οικογένεια, με τις νέες μαρτυρίες να προκαλούν ήδη αντιδράσεις και να αναζωπυρώνουν τη συζήτηση γύρω από τον θάνατο της Νταϊάνα και τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίστηκε η απώλειά της από το περιβάλλον της μοναρχίας.
