
Με έναν συμβολικό τρόπο επέλεξε να αποχαιρετήσει τον Γιώργο Μαζωνάκη ο παπά Στρατής, ένας άνθρωπος που είχε βρεθεί στο πλευρό του τραγουδιστή στα πρώτα χρόνια της επαγγελματικής του πορείας.
Πριν ακολουθήσει τον δρόμο της Εκκλησίας και χειροτονηθεί ιερέας, ο παπά Στρατής ήταν βιολιστής και είχε συνεργαστεί με τον Γιώργο Μαζωνάκη, συνοδεύοντάς τον στις εμφανίσεις του κατά τα πρώτα βήματα της καριέρας του.
Χρόνια αργότερα, θέλοντας να πει το δικό του τελευταίο «αντίο» στον τραγουδιστή, πήρε ξανά στα χέρια του το βιολί του.
Επέλεξε να παίξει το «Μου λείπεις», ένα τραγούδι που λειτούργησε ως ιδιαίτερα φορτισμένος τρόπος αποχαιρετισμού, αλλά και ως αναφορά στη σχέση που είχαν αναπτύξει εκείνα τα πρώτα χρόνια.
Η κίνησή του είχε έντονα συμβολικό χαρακτήρα, καθώς ο παπά Στρατής επέστρεψε για λίγο στον ρόλο του μουσικού που είχε πριν από τη χειροτονία του, χρησιμοποιώντας το ίδιο όργανο για να αποχαιρετήσει έναν άνθρωπο με τον οποίο είχε μοιραστεί μέρος της πρώτης του καλλιτεχνικής διαδρομής.
Το βιολί, που κάποτε συνόδευε τον Γιώργο Μαζωνάκη στις εμφανίσεις του, έγινε έτσι το μέσο με το οποίο ο παπά Στρατής επέλεξε να εκφράσει τη θλίψη και τη συγκίνησή του για την απώλεια του τραγουδιστή.
Μια παλιά συνεργασία, που είχε μείνει πίσω με το πέρασμα των χρόνων, επανήλθε με έναν ιδιαίτερο τρόπο, μέσα από τη μουσική και ένα τραγούδι που αποτέλεσε το προσωπικό του «αντίο» στον Γιώργο Μαζωνάκη.