
Η Παναγία αποτελεί μία από τις πιο ξεχωριστές μορφές της Ορθόδοξης παράδοσης και τιμάται σε κάθε γωνιά της Ελλάδας με διαφορετικά ονόματα και προσωνυμίες. Υπολογίζεται ότι υπάρχουν περισσότερες από 100 ονομασίες, οι οποίες συνδέονται είτε με θαυματουργές εικόνες είτε με τόπους, εκκλησίες, μοναστήρια και γεγονότα που έχουν αφήσει το δικό τους αποτύπωμα στην τοπική ιστορία.
Από τη Μεγαλόχαρη της Τήνου και την Παναγία Σουμελά μέχρι την Εκατονταπυλιανή της Πάρου, την Παναγία της Τήνου, τη Φανερωμένη, τη Γοργοεπήκοο και τη Μυρτιδιώτισσα, κάθε προσωνυμία κρύβει πίσω της μια διαφορετική ιστορία.
Σε πολλές περιπτώσεις, το όνομα προέρχεται από τον τόπο όπου βρίσκεται ένας ναός ή μια εικόνα. Άλλοτε συνδέεται με κάποιο χαρακτηριστικό της εικόνας, ενώ υπάρχουν και ονομασίες που σχετίζονται με θαύματα ή παραδόσεις που πέρασαν από γενιά σε γενιά.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η Παναγία Σουμελά, που συνδέεται με τον Πόντο και τη Μονή της Παναγίας στο όρος Μελά. Η εικόνα και η παράδοση που τη συνοδεύει ταξίδεψαν στην Ελλάδα μετά τον ξεριζωμό των Ποντίων και έγιναν σύμβολο της ιστορικής τους μνήμης.
Στην Τήνο, η Μεγαλόχαρη αποτελεί σημείο αναφοράς για χιλιάδες πιστούς, ενώ στην Πάρο η Παναγία Εκατονταπυλιανή είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την ιστορία του νησιού και αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα προσκυνήματα των Κυκλάδων.
Υπάρχουν, όμως, και πιο ιδιαίτερες προσωνυμίες. Η Παναγία Γοργοεπήκοος παραπέμπει στην παράδοση ότι ακούει και ανταποκρίνεται γρήγορα στις προσευχές των πιστών, ενώ η Μυρτιδιώτισσα συνδέεται με την εύρεση εικόνας μέσα σε μυρτιές.
Οι διαφορετικές ονομασίες δεν σημαίνουν ότι πρόκειται για διαφορετικές μορφές. Είναι διαφορετικές εκφράσεις της ίδιας τιμής προς την Παναγία, όπως αυτή διαμορφώθηκε μέσα στους αιώνες από την πίστη, την τοπική παράδοση και την ιστορία κάθε περιοχής.
Έτσι, σχεδόν κάθε τόπος έχει τη δική του «Παναγία». Και πίσω από κάθε όνομα υπάρχει μια ιστορία που συνδέει την πίστη με τον τόπο, τους ανθρώπους και τις παραδόσεις τους.