Θρησκεία
Οι Επτά Μακκαβαίοι αδελφοί, η μητέρα τους Σολομονή και ο δάσκαλός τους Ελεάζαρος αποτελούν σημαντικές μορφές της θρησκευτικής παράδοσης, καθώς η Ορθόδοξη Εκκλησία τους τιμά ως μάρτυρες της πίστης.
Η μνήμη τους τιμάται κάθε χρόνο την 1η Αυγούστου.
Η ιστορία τους ανάγεται στον 2ο αιώνα π.Χ., στα χρόνια της εξουσίας του Αντίοχου Δ΄ του Επιφανούς, βασιλιά του ελληνιστικού κράτους των Σελευκιδών.
Ο ηγεμόνας επιχείρησε να επιβάλει στους Ιουδαίους τα ελληνιστικά θρησκευτικά πρότυπα και να περιορίσει την εφαρμογή του Μωσαϊκού Νόμου.
Ο Ελεάζαρος, παρά το προχωρημένο της ηλικίας του, αρνήθηκε να καταναλώσει απαγορευμένη τροφή, επιλέγοντας να παραμείνει πιστός στις αρχές του, παρότι γνώριζε τις συνέπειες της απόφασής του.
Το παράδειγμά του, σύμφωνα με την παράδοση, ακολούθησαν οι επτά αδελφοί Μακκαβαίοι.
Ενώπιον του Αντίοχου δεν δέχθηκαν τις υποσχέσεις για ανταμοιβές και αρνήθηκαν να εγκαταλείψουν τις πεποιθήσεις τους.
Οι επτά νέοι βασανίστηκαν και θανατώθηκαν διαδοχικά, ενώ η μητέρα τους Σολομονή τους παρότρυνε να παραμείνουν σταθεροί μέχρι το τέλος.
Κατά την Ιερά Παράδοση, η ίδια πέθανε τελευταία.
Η ιστορία των Μακκαβαίων κατέχει ξεχωριστή θέση στην εκκλησιαστική παράδοση, καθώς θεωρούνται πρότυπα αντοχής, πίστης και αφοσίωσης στη συνείδησή τους, ενώ συχνά παρουσιάζονται ως προάγγελοι των χριστιανών μαρτύρων.
