
Η εικόνα του Αγίου Γεωργίου πάνω στο άλογό του, να καρφώνει με το δόρυ έναν δράκο, είναι μία από τις πιο γνωστές παραστάσεις της χριστιανικής παράδοσης. Όμως το ερώτημα είναι αν ο δράκος υπήρχε εξαρχής στην ιστορία του αγίου.
Η απάντηση είναι όχι. Οι παλαιότερες αφηγήσεις για τον Άγιο Γεώργιο επικεντρώνονται στη ζωή του, στη στρατιωτική του ιδιότητα και κυρίως στο μαρτύριό του για την πίστη του. Η ιστορία με τον δράκο εμφανίστηκε αρκετούς αιώνες αργότερα.
Σύμφωνα με τη μεταγενέστερη παράδοση, ο Άγιος Γεώργιος έφτασε σε μια περιοχή της Λιβύης όπου ένας τεράστιος δράκος τρομοκρατούσε τους κατοίκους. Για να τον κρατούν μακριά από την πόλη, οι κάτοικοι του πρόσφεραν ζώα και, στη συνέχεια, ανθρώπους.
Κάποια στιγμή η επιλογή έπεσε στην κόρη του βασιλιά. Η νεαρή γυναίκα οδηγήθηκε έξω από την πόλη και τότε εμφανίστηκε ο Άγιος Γεώργιος. Επιτέθηκε στον δράκο με το δόρυ του, τον τραυμάτισε και τελικά τον σκότωσε.
Η συγκεκριμένη ιστορία έγινε ιδιαίτερα γνωστή στη μεσαιωνική Ευρώπη μέσα από τη «Legenda Aurea», τη «Χρυσή Βίβλο», που γράφτηκε τον 13ο αιώνα από τον Ιάκωβο ντα Βαράτζε.
Ωστόσο, το μοτίβο ενός ήρωα που σώζει μια βασιλοπούλα από ένα τέρας είναι πολύ παλαιότερο. Παρόμοια στοιχεία συναντώνται ήδη στην αρχαία ελληνική μυθολογία, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τον Περσέα και την Ανδρομέδα.
Έτσι, ο δράκος δεν αποτελεί μέρος της αρχικής ιστορίας του Αγίου Γεωργίου, αλλά μιας μεταγενέστερης παράδοσης που συνδέθηκε τόσο στενά μαζί του, ώστε τελικά να γίνει το χαρακτηριστικότερο σύμβολο της απεικόνισής του.