
Σε πολλές περιοχές της Ελλάδας, τα ξωκλήσια του Προφήτη Ηλία συναντώνται σε κορυφές βουνών και λόφων, δημιουργώντας ένα χαρακτηριστικό στοιχείο του ελληνικού τοπίου. Η επιλογή της θέσης τους δεν θεωρείται τυχαία και συνδέεται με μια παράδοση που έχει τις ρίζες της στην ιστορία και τη λαϊκή θρησκευτική παράδοση.
Ο Προφήτης Ηλίας, σύμφωνα με τη βιβλική παράδοση, συνδέεται με το όρος και την απομόνωση. Η παρουσία του σε ψηλά σημεία φαίνεται πως επηρέασε και τον τρόπο με τον οποίο διαμορφώθηκε η λατρεία του στον ελλαδικό χώρο.
Έτσι, σε πολλές κορυφές βουνών και λόφων ανεγέρθηκαν μικρά εκκλησάκια αφιερωμένα στον Προφήτη Ηλία. Από τα σημεία αυτά, οι ναοί είναι συχνά ορατοί από μεγάλες αποστάσεις, ενώ αρκετοί αποτελούν προορισμούς για τους κατοίκους των γύρω περιοχών, ιδιαίτερα κατά την εορτή του Προφήτη Ηλία στις 20 Ιουλίου.
Η παράδοση θέλει τις κορυφές να αποτελούν έναν ιδιαίτερο χώρο για τον Προφήτη Ηλία, με αποτέλεσμα το όνομά του να συνδέεται διαχρονικά με βουνά, λόφους και ψηλά σημεία. Η συνύπαρξη του θρησκευτικού στοιχείου με το φυσικό τοπίο έχει αφήσει ένα έντονο αποτύπωμα στην ελληνική ύπαιθρο.
Πέρα από τη θρησκευτική παράδοση, τα ξωκλήσια στις κορυφές αποτελούν σήμερα και σημεία αναφοράς για τις τοπικές κοινωνίες.
Πολλά από αυτά διατηρούνται και φροντίζονται από κατοίκους και συλλόγους, ενώ η πρόσβαση σε αυτά συνδέεται συχνά με τοπικά μονοπάτια και παλιές διαδρομές.
Η παρουσία του Προφήτη Ηλία στις κορυφές αποτελεί έτσι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα του τρόπου με τον οποίο η θρησκευτική παράδοση συνδέθηκε με το ελληνικό τοπίο, αφήνοντας πίσω της εκατοντάδες μικρούς ναούς σε βουνά και υψώματα σε ολόκληρη τη χώρα.