Η Μεγάλη Πέμπτη αποτελεί μία από τις πιο καθοριστικές ημέρες της Μεγάλης Εβδομάδας, καθώς συνδέεται άμεσα με τον Μυστικό Δείπνο και την αρχή των Παθών του Ιησού Χριστού. Η ημέρα συνοδεύεται από πολλές λαϊκές παραδόσεις που μεταφέρθηκαν από γενιά σε γενιά.

Μία από τις πιο γνωστές συνήθειες είναι η αποφυγή του πλυσίματος των ρούχων. Σύμφωνα με τους παλιότερους, θεωρούταν ασέβεια να πλύνει κανείς τη Μεγάλη Πέμπτη, καθώς η ημέρα σηματοδοτεί την είσοδο στο πιο πένθιμο και ιερό κομμάτι της Μεγάλης Εβδομάδας. Το νερό αυτής της ημέρας θεωρούνταν «φορτισμένο» με τα Πάθη του Χριστού, και το πλύσιμο των ρούχων μπορούσε να θεωρηθεί ότι «διαταράσσει» την ιερότητα και το πένθος της περιόδου. Πολλοί πίστευαν ότι όποιος πλένει ρούχα τη συγκεκριμένη ημέρα «δεν σέβεται το Θείο Δράμα».

Υπήρχε, όμως, και μια πιο πρακτική εξήγηση για τη συνήθεια αυτή. Η Μεγάλη Πέμπτη αφιερωνόταν σε άλλες σημαντικές προετοιμασίες του Πάσχα, όπως το βάψιμο των κόκκινων αυγών και το ζύμωμα των πασχαλινών εδεσμάτων. Οι γυναίκες επικεντρώνονταν σε αυτές τις εργασίες, αφήνοντας άλλες οικιακές ασχολίες στην άκρη.

Σε πολλές περιοχές της Ελλάδας υπήρχε η πεποίθηση ότι το πλύσιμο τη Μεγάλη Πέμπτη μπορούσε να φέρει κακοτυχία ή να αφαιρέσει την ευλογία της ημέρας από το σπίτι. Αντίθετα, η αποχή από τέτοιες δουλειές θεωρούνταν ένδειξη σεβασμού και πίστης.

Σήμερα, οι παραδόσεις αυτές έχουν χαλαρώσει σε μεγάλο βαθμό, αλλά εξακολουθούν να τηρούνται σε αρκετά σπίτια, όχι τόσο από δεισιδαιμονία, όσο ως τρόπος διατήρησης της σύνδεσης με το παρελθόν και τις αξίες που αυτό φέρει.