Ορθοδοξία
Σε έναν πλανήτη όπου οι συγκρούσεις και οι γεωπολιτικές εντάσεις βρίσκονται ξανά στο προσκήνιο, το «Χριστός Ανέστη» δεν είναι απλώς μια θρησκευτική φράση, είναι μια κραυγή ελπίδας.
Στην Ελλάδα, το Χριστός Ανέστη είναι πλέον κάτι περισσότερο από μια ευχή, ένας θρησκευτικός χαιρετισμός, είναι βαθιά εθνική και κοινωνική έννοια που περιγράφει μία ανάγκη.
Η Ελλάδα είναι ηγέτιδα δύναμη της ελληνορθοδοξίας. Από τους πρωτοχριστιανούς μέχρι την Βυζαντινή Αυτοκρατορία όλα είναι ελληνικά!
Η γλώσσα των Ευαγγελίων, η γλώσσα της Καινής Διαθήκης, η γλώσσα χάρη την οποία εξαπλώθηκε ο χριστιανισμός, αυτή που μιλούσαν οι προφήτες, όλα ελληνικά!
Στρατηγικές απαξίωσης αυτού του δικαιώματος όλων τω συμμάχων και προστατών μας από το 1830 μέχρι σήμερα, πέτυχαν να θαμπώσουν την ένταση και να χαμηλώσουν τον ήχο αυτού του δικαιώματος, με την βοήθεια των εγχώριων προσκηνυμένων και «νενέκων».
Ακόμα και την πραγματική ελληνική σημαία του δικέφαλου αετού, μας στέρησαν.
Την υπεξαίρεσαν η Αλβανία, η τσαρική Ρωσία, η Σερβια, την άρπαξαν από τους τελευταίους Ελλήνες αυτοκράτορες.
Οι «σύμμαχοι» δεν ήθελαν να επιστρέψει η βυζαντνή σημαία στους νόμιμους δικαιούχους γιατί ήξεραν την δύναμή της: Μία Θρησκεία, Ένα Κράτος που ξεκινά από τον Δούναβη και τελειώνει στις ερήμους της βόρειας αραβικής χεροσνήσου και το δυτικό Ιράκ!
Αυτή είναι η πραγματική επιρροή της ελληνορθοδίας, ακόμα και σήμερα.
Το Το Χριστός Ανέστη ακούγεται φέτος ίσως πιο βαρύ, πιο φορτισμένο, αλλά και πιο αναγκαίο από ποτέ.
Καλεί τους Έλληνες να ανατρέψουν τους «νενέκους» και να δώσουν σε μια νέα γενιά την δυνατότητα να σηκώσει ψηλά την πραγματική ελληνική σημαία των προγόνων τους: Την βυζαντινή με τον δικέφαλο αετό…
